Elveda! Adına Aşk Dediğim Dil Sürçüşüm

Bir rüzgarla başlamıştı sana olan aşkım.. ve yaz yağmurlarının serinliğinde filizlenip güneşe gülücük satmıştı gözlerinin elalığında... Ne beyaz bir atın vardı, ne de hayaller ülkesinin prensiydin.."Peki ben sende neyi sevdim?" diye sorma boşuna kendine... Ben sende imkansızlığı sevdim, elimi uzattığımda tutabilecek kadar yakın olmana karşın şafak vakti kızıllığının ikametindeki ufuk kadar ulaşılmaz oluşunu sevdim.. Bilmedim, tanımadım, tenine bir kere bile olsun değmedim severken.. Ben sendeki uçurumdan hayata bakabilmeyi sevdim... Gözümü kapadım sevdim, açtım sevdim, ölümler tattım o zaman bile sevdim. Ama sevdiğim sen değildin.Ben sendeki beni aramayı sevdim.Bir kapı tokmağı yakınlığındaki ıraklıktın benim için;gurbettin, vuslatı çok uzak olan, gurbette olan ne bendim ne de sen.. Özlediğim, hayalimdeki sendin..Sen sadece benim hayallerime bir kılıftın, ela iri gözleri olan deli dolu serserimdin..
Yıkıldım.. Ama yine sevdim! Ağladım imkansızlığa... Ama yine sevdim! Seni tanımadan sevmek, teninin kokusunu bilemeden kokuna hasret kalmak... Sen bilmezsin sensizliğin acısını çünkü sen hiç sensiz kalmadın ki!! Halbuki ben sensizliğe aşık olmuşum... Yudumladığım zamanda gözüm kapalıyken kaçırdığım çok şey varmış... Seni gözü kapalı sevmenin acısıymış hissedişte anlam veremediğim burukluk kalbimdeki...
Ama anladım ki sen benim için kaldırım taşındaki çocukluğum kadar uzakmışsın... Yakaladığım kuşun özgürlüğe olan sevdası bile daha hakkedilebilirmiş gökyüzünün maviliğinde...
Seni tanımak o kadar ağırmış ki ve o kadar can yakıyormuş ki gözyaşım avucumda duran hayallerimi silip süpürdüğünde anladım.. Senin bendeki sana hiç benzemediğini ben gözümü güneşe inat açtığımda anladım.. Yüreğim sana karalar bağlarken ben hayal kırıkları arasında çocukluğumu ararken anladım meğer ben sevmemişim seni... Bir yanılsama, bir yanılgı ya da hayaller aleminde bir rüya..Ne dersen de buna! Ne kadar bedeli ağır olsa da ne kadar ben çocukluğumu satsam da bana anlamsız bakan ela gözlerine anladım nihayetinde AŞK bu olamaz!! Sen değilsin beklediğim 4 yıl boyunca, sen değilsin avucuna umutlarımı, tenine sıcaklığımı bırakacağım yabancı..
Uğruna yapraklar harcadığım,kalemler tükettiğim,harfleri yorup cümlelerin üstüne mana ağırlığı yüklediğim çocuk..Ben sana gözüm kapalı duymuşum yanılgılarımı, asretimi, sensiz ligimi..Hep hep dilimin ucundaki bir türlü söyleyemediklerim arasında sakladım "seni seviyorum” ları.. Şimdi düşünüyorum da iyiki diyememişim, iyiki dilimin gücü yetmemiş saklanmışlıklar sandığını açmaya... Bilmeden bir aşk yaşadın belki de kulak çanıltıları arasında.. Artık sormuyorum kendime "duysa ne der?" diye..Çünkü artık sıradanlaşmış bir yaşanmışlıksın benim için,ders alınası bir hata bile değilsin.Bundan sonra seni anan kelimeler anlamsızlıklar içinde aylak aylak dolaşıyor olacak.. Bir kapısın artık;hayatımın geçmişinde kapatılan.. Gün gelirde merak edersen içerde yaşanılanları boşuna bakma paspasın altına.Anahtar orda değil;anahtarı güneşe aşık olan bir yıldıza verdim tanımadan sevmenin yalan olduğunu görsün diye...

Hayatımın ağlama duvarında sana akan gözyaşlarım yok artık elveda...Elveda! Gözlerine .... yılımı verdiğim hayali prensim...Elveda! Sebebinden Eros'u gücendirdiğim kalp yanılgım...
Elveda! Adına AŞK dediğim dil sürtüşüm...Elveda! Kalbimin kaza sonucu kazandığı yarabandı...ELVEDA...
Alıntı..