Yokluğum Varlığına Armağanım Olsun

Yokluğum Varlığına Armağanım Olsun...

Bu kez gururuma,öfkeme yeniliyorum..artık herşey inceltidiği yerden kopuyor sen en ince
yerinden kopup gidiyorsun,damarlarımdan biri kesilmişcesine hızla kan kaybediyorum seni
kendimi kaybediyorum..


Artık biliyorum ki zaman bile çare olmayacak biz-(e)
sen kendine benkendime çare olamadıktan sonra zaman bize nasıl çare olsun ki


Kocamandın içimde..
Oysa ben seni içimde büyüttüğümü sandıkça sen hep küçülmüşsün.
Şimdi
Yokluğum varlığına armağan-im olsun
Varlığın varlığıma son zulüm /son işkence
İçimdeki o fırtına duruldu,hiçsizliğe büründü
Yüreğimi o fırtınadan korumak istedim olmadı bu kez çok şiddetliydi o fırtına
Koruyadım yüregim(i) seni
Kendimi kurtaramadım , yaşatamadım seni
Yada kolayıma geldi,bitsin istedim bu kez..!!
Hep tek bir şeydi amacım
Sevgim içindi..kıymetlim(deger verdi(klerim)içindi)
Her seferinde aynısını yaşamaktan mücadele etmekten
Savaşıp savaşıp yeniden savrulmaktan
yorgunum......y-o-r-u-l-d-u-m


Yine sessizliğimi korudum hep
Sus dedim konuşma dedim yüreğime
Bıçaklar saplandı yüreğime dayan dedim dayan
Fırtına her çıktığında tutunacak bir dal aradım
Bulduğum her dalda tutmaya çalıştım zorda olsa
Bu kez tutunucak bir dalım olmadını farkettim
Aslında tutunacak dalım hiç olmamış benim
Bir serap görmüşüm,bir hayal..



Kimse ellerimi görmedi başta sen
Her uzattığımda bir boşluğa düştü
Haykırışlarımı duymayan sağırdı ya kulakların
Dilimde bir daha sana seslenmeyecek kadar asi işte..
Ne gel derim bundan nede gelirim derim..


Şimdi herşey bitti işte..
Son sözüm son çabamda bir fırtınada savurulup gitti
Bundan sonra ne ellerim yazar
Ne dilim konuşur.
En içtenliğinle iki kelimenin B-İ-T-T-İ...!!


"Şimdi benim kulaklarım sağır,dilim lal"
Sana bu sevginin küllerini bırakıyorum
Sende o külleri savur savur ki
O küllerde kaybolayım birdaha hiçkimse bulamasın biz(i)