...MuM...
Mum'un söndüğü an
Benzetme yapmak isterdim şu an
Yaşamım mı muma, mum mu yaşamıma benzemeli?
Bulamıyorum...
Gözünün önüne bir mum getir, o zaman beni daha iyi anlarsın
Elinde tuttuğun mum, herhangi bir mum
Hiçbir özelliği olmayan, kimse için birşey ifade etmeyen
Sade, basit, işine yaramadıkça
bir köşede durmaya, unutulmaya mahkum
O, senin elinde hayat bulur
Sen, onun yaşamasına izin verirsin
Öyle birşey ki bu;
yaşamının son bulması bile senin elindedir
Ufak bir kıvılcımla başlar hayatı
Dimdik ayaktadır
Sonra zaman geçer
Hâlâ karanlıktır
Sen ve o
Yalnızsınızdır karanlıkta
Birden şiddetli bir rüzgâr
Söner gibi olur ama tutunur zamana
Sönmez
Gün hiç ağarmasın diye yakarır tanrıya
Hep yanmalıyım der sessizce
Eğer, eğer istersem, çok istersem
Ay kadar parlak olabilirim bir gün, der içinden
Zamanla erir mum
Önüne geçemez istese de
Artık geçtir hayalleri için;
Artık geçtir yarından beklediği için
Yarın olmayacak
Bu günün doğuşu onun batışıdır
Yavaşça söner sonsuza dek
Son bulur herşey onun için
Hayat devam eder
Bir iz bile bırakamadan gitmiştir
Arkasında keskin bir koku
ve günün ışıklarında kaybolan ince bir duman....
