say ki!!......
Anlatmak istiyorum sensizliği,beceremiyorum..
Seni ben suskunluğumda yaşıyorum,
İçimde gizliyorum.
Hergün bir adım sensizliğe gittiğimi,
Hergün biraz daha yaralarımı sardığımı,
Hergün biraz daha seni unuttuğumu..
Sanıyorsun değil mi?
Benden haber alamaz oldun değilmi?
Ben seni sorgusuzca sevmedim ki!
Unutmalarım basit olsun.
Hergün biraz daha özlüyorum,
Hergün biraz daha sana koşuyorum,
Seni sensiz de sevebiliyorum.
"Sen elmayı seviyorsun diye,
elmada seni sevecek değil ya!.."
Demiş, Nazım Hikmet bir şiirinde..
Ben seni seviyorum diye,
Sende beni sevecek değildin yaa...
Konuş susma dedim diye konuşacak değildin yaa.
Son günlerde kafam çok karışık,
Herşey beynimde birbirine çarpıyor sanki
Git diyen bendim,kapılarımı zincirlerle kilitleyende,
Aramıza uçurumlar açanda..
Peki neyi niçin bekliyordum ki hala.
Ben sensiz çok acı çekiyorum biliyormusun,
Yüreğimle mantığım çoğu kez kavga ediyorlar.
Yüreğim seviyor,mantığım yeter be diyor.
Ben seni istediğin gibi sevmiştim;sen farketmemiştin.
Sokakta bir dilencide olsaydın,
Boyun alabildiğince kısa, gözlerin kör
Olsaydı...olsaydı...olsaydı...
Ben yine seni severdim...sen olduğun için...
Hala seviyorum ve sen bunu bilmiyorsun..
Say ki unuttum...halbuki unutamadım
Say ki hiç sevmedim...halbuki çok sevdim
Say ki ben yoktum...halbuki çok yakınım
Say ki ben öldüm...halbuki seni sevmek için yaşıyorum...........
