kırık papatya ve umut

papatya:
gunesı unuttu gozlerım
sessızlıgım ıcımde bı cıglık
sesım boşlukta bı yankı
ve gece
en derın ızbelerınde benı aldı yanına

umut:
gitmeseydin, kanmasaydın geceye..
yalancı şahittir o...
aldatıcıdır, riyakardır, dost olmaz geceden
ne yardır, ne yaren
gülmeyi unutmayı insan kendi secer,
senin bahçende açacak çiçekler var
izin verirsen uğrar bahar ülkene

papatya:
benım cıceklerım baharlık papatyalar
soldular soldurdular
onca duslerımı caldılar
sonra guluslerımı
sonra Umutlarım gıttı teker teker
bır bır yıktılar dunyamı
delıl aradılar sevgıme sevdıgıme ınanmadılar

umut:
bakma sen onlara
onlar ne bilir sevdayı
papattyadan ne anlar
aç gönlünde
tanıyan tanımak isteue n tanısın...
sen ne mevsimlik, ne bi baharlıksın...

papatya:
düş dersin düşler dersin güzel dersin
düşler solmus Umutlar kusmus neylersin
papatyalarımın dalları kırık yaprakları solmus
güneş yüzüme ugramaz olmus
bahar benı terk edeli yıl olmus

umut:
bak!! aç kapını
kayıp şehirlerden düşler getirdim sana
tamam
kırılmış kanatları umudun
yoğun bakıma almışlar yüreğini
yıl olmuş diyorsun...
çık artık komadan... uzanan el mi yok
ya paylaşacak yürek
damlam; ömür geçiyor...
ne olur uyan!!!

papatya:
bır gun gelıcek sessız bı uykuya dalacak bu bedenım
bi musalla tası bılecek acımı
bi yaradanım
cezam agır olacak biliyorum
bilerek ben bu sucu gonullu ıslıyorum

bir gun uyanacak düşlerim
bir bahar sabahı olucak gülüşlerim
sonra bır nisan yağmurunda
akicak yağmurlarım
sulayacak papatyaları

umut:
düşersen düşerim, düşersem düşler düşer...
kırılırım en ince yerimden...
ne su çekerim, ne toprak,
bi ruh olur uçarm, selden, denizden uzak

papatya ve umut hayal şehrinin kahramanları... şehir hayalden değil aslında güneşin olmadığı yerlerden... ama ben biliyorum dünya döndükçe, güneş de döner. ve bir gün bize de değer, kutuplar 6 ay gece 6 ay gündüz... varsın yıl olsun güneş doğsun yeter...
ben umut un diliyim... papatyam heeeeeep üzgün.
ama duy papatya, burda olmasan da duy!!!
güneş bizim ülkemize de doğacak...