Güneş Ayrılıkla Doğacak..
[Üyeler Mesaj Yazmandan Misafirlerde Kayıt Olmadan Link GöremezlerKayıt İçin Tıklayın ! ]
Bu sabah bir başka kalktım yatağımdan.. Pencereden baktığım da güneş bir başka
doğmuştu..Sol yanımda birileri eksikti...Kalbim her zamankinden daha hızlı ve heycanlı atıyordu..Anladım ayrılık vardı bu sabah...
Sonra bir üşüme aldı bedenimi..Ayrılık yankılandı dört bir duvarda...
Ayrılık..Kolay gelir insana değil mi?Birilerini bir şeyleri düşünmeden çekip gitmek kolaydır..Çünkü o insan kendinden başkasını düşünmez olur koymuştur kafasına gitmeyi..Yanmaz yüreği geride bıraktıkları kadar..Acımaz, kanamaz da...
Ama ayrılık..O üç heceden daha fazlası gizler içinde...
Bunları sadece kalan yaşar..İlk önceler ağlayamaz konuşamaz anlatamaz derdini kimselere...Artık nefeste alamaz..Yaşayamaz çünkü...
Giden herşeyi yanında götürmüştür..Ve asla geri vermeyecektir onları...
Komik olan yanı da o ya zaten..hıh çünkü o bile farkında değildir yitirilenlerin...
Anladım, Artık bu sabah ve her sabah güneş ayrılıkla doğacak!...
