Şiir de bitti sen de

Yaşadıklarımızı en başından
Senin farkına vardığım ilk akşamdan
Anlatmaya gerek yok
Hem yaşadığımız pek bir şey de yok
Ben güldüm sen korktun
Ben ağladım sen yoktun
Ben kahrımdan ölüyorken


Sen umursamadan gülüyordun
İşte bunlardan ibarettik biz
Aslında biz diye birşey de yoktu
Senin bir kaç dublörün vardı
Sevgini, nefretini, özlemini
İçindekileri onlar söylerdi
Sen hep bana uzaktın
Şimdi bir kaç şey sormak isterdim
Neden yalnız bırakıldım
Neden ağlatıldım
Neden kandırıldım
Ama artık hiçbir önemi yok
Nedenlerime cevap bulamasam da
Mutlu olmanın yolunu buldum
Aslında bunu sen yaptın
İçimdeki seni sen öldürdün
Bana bırakmadığın için de
Minnettarım öldürülüşüne
Ve şimdi git artık başakalarına
Ağlamam buna merak etme
Çünkü sen hiç olmadın ki
Bedenin yanımdaydı
Gözlerin hep uzaklardaydı
Şimdi o gözlediğin uçurumlara git
Orada seni tutacak ben olmayacak
Git işte düşlediğin yere
Ben özlemeyeceğim seni
Sen hiç hatırlamayacağın için beni

BİTTİ...
ARTIK ŞİİR DE BİTTİ
BAK İŞTE SEN DE BİTTİN.