Nefes alip verdikce bu beden

Varliginda Yoklugunu Yasamak Okadar Zor Ki...
Yorgunum Artik...Özlemekten Hayalini..
Tutamadigim Eller...Öpemedigim Dudaklar...
Bakamadigim Gözler...Benim Olmayan SEN

Hersabah Kalktigimda Baska Bir İnsani Düsünmeyi Hayal Ediyorum...Ama Olmuyor…
Benim Gönderilmemis Mektuplarim Yada Karalanip Karalanip Yirtilmis Siirlerim Gibisin ...Hergün Silbastan Yaziyorum Seni…

Unutmak Günesin Batisinda Seni Silebilmekse....Cok Kere Denedim İnan Bana… Batan Günes Yeniden Dogmaz Mi ?
Damarlarimda Yaziliysa Adin ...
Kessem Kabuk Baglamaz Mi ?

Ben Tuttum Koya Dunyayai Sana Cevirdim…Bir Aydim Ve Beni Yok Edende Yasama Nedenim Olanda Sadece Sen Günestin….
''Akitamadigim Gözyasimsin'' Birgün Yenik Düsüp Sevdana..Batarsam İnan Bana Gecelerine Asla Dogmicak AY
Cünkü O Gün Benim Son Nefesimi Verdigim Gün Olacak…


Ve Bu Beden Senin Olmicaksa...Yanlizliginda Kendisine Sarilmayida Ögrenir...Dedim Ya Bebegim Cok Yorgunum
Artik Tek Bildigim Hic Birsey Bilmedigim ...
Ve
Üzerimden Yillar Gecicek Bir Bakisim Sensiz Olmus Bile
Ama Senin Gibi Olmamis Olacak Hepsi Bu..

Nefes Alip Verdikce Bu Beden..
Ben Dogucam Ay Olup Gecelerine..
Ve Her Batisim Senin Yeniden Dogusun İcin Olacak…!!