yüzümün bu kadar aydınlık olması niye biliyor musun ?
neden bu kadar içten gülüyorum ?
yaşamdan bu denli keyif almamın nedeni ne?
çünkü kendime baktığım zaman seni görüyorum artık
seni gördükçe yenileniyorum ,mutlu oluyorum, keyifleniyorum
hep seni bekledim ben,seni aradım
başka yüzlere sen diye baktım
başka kollara sen diye sarıldım
herkesi sen sandım ama yanıldım
senin gibi olamazdı hiç biri
ne gülüşleri sendin ,ne de gözleri
onlar sadece birer suretti
ruhu,ateşi,yüreği olmayan bir suret
kızdım kendime ,
seni bulmak için yeterince aramamıştım
suçladım kendimi
yoruldum aramaktan , kabuğuma çekildim
sustum
gecelerimi yıldızsız bıraktım, gündüzlerimi ışıksız
her mevsim seni yaşadım
yağmur olup ıslattın beni,kar olup üşüttün
sonbaharda ağaç olup yapraklarını döktün üzerime
baharda çiçek olup açtın bahçemde
şarkılarda ezgi oldun dinledim seni
bana bakıp 'ne oluyor sana ' diyenlere cevap bile vermedim
seni unuttuğumu ,artık sevmediğimi sansınlar istedim
güldüm
gülüşümle aldattım onları
seni yaşamaktan hiç vazgeçmedim oysa
uzaktaydın sen
aynı zamanda içimdeydin
beni izliyordun biliyorum
seni göremesem de buralarda
biryerlerden bana baktığını biliyordum
sana saklarım içimdeki sonsuz sevgiyi
yüreğimdeki heyecanı , gözlerimin rengini
dudaklarımdaki ateşi,ellerimdeki titremeyi
küçük dokunuşlardaki hazzı sana saklarım
elbet birgün çıkacaksın karşıma
şimdi seni bulduğum içindir bu şımarıklığım
seni bulmanın coşkusudur bu içimden dışarıya taşan
yepyeni bir hayatın başlayacağını biliyorum ikimiz için
ve bu hayatın içinde vazgeçilmez olan tek şeyin SEN olduğunu
hoşgeldin yüreğime ben hep seni bekledim
SEVDİĞİM
