[Üyeler Mesaj Yazmandan Misafirlerde Kayıt Olmadan Link GöremezlerKayıt İçin Tıklayın ! ]
Uzun zaman olmuştu aynalara bakmayalı. Bakmaktan korkuyordum. Yüreğimce değişmediğimi sanıyordum.
Yıllar sonra banyodaki aynama tesadüfen bakıverdim. Karşımdaki duran kişi ben değildim. Birden irkildim. Ve gözlerimi kapadım. Açtığımda yine karşımda duruyordun. Bu yüz ve saçlar bana ait değildi. Kimdi, bilmiyordum bu kadın. Bir den bana alaycı bir şekilde gülümseyiverdin. Ne oldu o güzelliğin, gençliğini nerelerde unuttun der gibi.
Birkaç dişin hariç, o bembeyaz dişerinden bir eser yoktu. Hayat merdivenlerinden çıkarken, hangi merdivenlerde bıraktın onları?
Bembeyaz tenin solmuş, pespembe yanaklarının yerini kırışıklıklar almıştı. Sen kimsin? Sen git te! Yerine umut dolu gençliğim gelsin. Hoş, gençliğimi de yaşayamadım ya doyasıya.
Senin gençliğinden sadece, masmavi gökyüzü gibi, mavi gözlerin kalmış. Benimde gözlerim masmaviydi. Herkes hayran kalırdı, rengine ve bakışlarıma.
Saçlarım seninkiler gibi beyaz değil, bir buğday başağı gibi, upuzun ve altın sarısıydı. Gökyüzündeki yıldızlar gibi parlıyorlardı. Sen kimsin be kadın? Ben zaten zaman yenilmişim, birde sen mi gösteriyorsun kendini bana. Neyi anlatmak, neyi ispatlamak istiyorsun? Yıllar zaten insanı değiştirir. Neyin savaşını veriyorsun? Sen git te kadın! Yerine, hayata karşı dimdik duran gençliğim gelsin.
Dudaklarım seninkiler gibi kurumuş ve solgun değildi. Dolgun ve alev gibiydiler. Bana bakanları çıra gibi yakıyordu.
Senin gözlerinin etrafında mor halkalar oluşmuş, yorgun bakıyorlar. Oysa benim gözlerim, kalemle sürme çekmiş gibi, şiirler ve romanlar yazdırtıyordu bir zamanlar. Sen git te kadın, eskiden bana şiirler yazılan gençliğim gelsin.
Senin ellerinde titriyor. Lekelerde oluşmuş. Benim ise, bembeyaz ellerim, upuzun, ince parmaklarım ve karanfil çiçeği gibi tırnaklarım vardı. Herkes ellerime de hayrandı. Senin ellerin çatlamış, oysa benim ellerim bir pamuk gibi yumuşaktı.
Şimdi, neden değiştin? Bir zamanlar sende benim gibi değil miydin? Seninde gençliğin ve geçen yılların aklına gelmiyor mu? Yüreğindeki seni, benim gibi düşlemiyor musun? Düşlerinde görmüyor musun? Evet Hanımefendi! Aslında sen ben, bende senim. Bunu fark edemediniz mi? Evet! Yıllar bir su gibi akıp geçerken, hayat izlerini bıraktı bizlere. Bizden selam olsun gençliğinin kıymetini bilmeyenlere ve dolayısıyla bildirmeyenlere!
Melodi Akçay
