Hiç bir başlığa koyamadım.
Şimdi seni en güzel olduğun yere "içime" gömme, Yaşanmışlığından koca bir zaman kesitini silme zamanı.Artık sana "esmeyi esip geçmeyi anlatamayacam" belki. Ama izin verseydin sana sevmeyi anlatsaydım yeniden. Ne güzelde söylerdin "penceremin perdesini havalandıran rüzgar...." Beni bu dertten de kurtaramayacaksın artık.
Her vedada olduğu gibi yine döküldü ağızlardan "kendine iyi bak, seni mutlu görmek düşünmek istiyorum" vesaire vesaire.Oysa büyük aşklar hani bitmezdi herşeyi affederdi. Hani bende senin diğer yarındım şimdi nasıl attın beni bir yaranın kabuğunu döker gibi.
Bana al sök kalbini yerinden ama mutlu ol diyorsun..olacam.o deniz kokun, masum yüzün, çocuk gülüşün hiç gitmesede hatırımdan, acıyı kalkan bilip yüreğime şimdiye dek olamadığım kadar yanlız, olamadığım kadar güçlü olacam.. Evet sen gittin biz bittik. Her son yeni bir başlangıca gebeymiş gördüm "sende".Seni saran kollarin öpen dudaklarin sahibine bak gözlerinin ta içine, ben değilim, sakın beni böyle şeylere hayel etme,alet etme. Gittin, gidiyorum...deniz kokulum,masum yüzlüm, çocuk gülüşlüm perdeler kapandı bir ömür tozlu raflara kaldırıldı..Yolun sevgiden geçsin. Elveda..
