Kendimi Unuttuğum Gün

Merhabalar… Gene ben. Yüreğim içine sığmadığı, konuşmaya dost bulamadığım her zaman, son durağım oluyorsun benim. Bu aralar çok sık uğrar oldum kapına. Dertler boyumu aştığı, dermanı benden kaçtığı her zaman soluklanabildiğim, hayallerimin üstüne bir bardak soğuk su içtiğim tek mekansın bende. Oysa ne kadar da vazgeçilmezmişin demi…

Bu aralar gözlerimi akşamdan kalma umuda açıyorum her sabah. Yüreğim kırk parça olsada çoğu zaman, incir çekirdeği kadar umud, gözlerimde ışık oluyor. Hele birde beni derde koyanın dermanlaştığı an yokmu bitiyorum. Onu anlatamıyorum, onu sadece yaşıyorum.

‘Kapatmıştım kalbimin kapılarını
Ama sen geldin araladın
Bıkmıştım bu zalim yalan hayattan
Beni sen hayata bağladın

Yalnızlıktı sensizken tek yoldaşım
Gecelerse arkadaşım
Neredeydin bugüne dek beni bulmadın
Oysa ben seni hep aradım’ diyorya şarkı, belkide kelimelerle ruhumu anlatan tek satırlar.

Gözümden akan gözyaşımsın. Gözlerimle kazıdıysam seni içime, gözyaşlarımla silmesinide bilirirm, sen üzülme..!

Git nereye istiyorsan oraya git. Gölge etme yüreğime. Bırak kurutayım içimdeki seni. Yeşerme yeniden. Ben çoğu kez yanıldım bu hayatta. Bir yanılgımda sen ol hiç farketmez. Ben senin sevmeyişine değil, sevilmeden seven yüreğime acırım.

‘Boşver ben senide unuturum’ desemde inanma. Ağır gelir gitmelerin taşıyamam, kendimi unuturum…
Ne olur gitme can…

Beren
21 Şubat 2008