kahve gözlüm

YoLumuz buraya kadarmış be kahve gözLüm.. Artık; terSne akan bir nehir gibi yıkıLmış bir şeHir gibi Suya yazıLmış bir şiir gibi Adımı unut...
YaLnızLığın boşLuğunda GeceLerin LoşLuğunda SensizLiğin sonrasında BiL ki;
Beş para etmiyor umut... Etmiyor be kahve gözLüm....


YaLan yanLış Kırık dökük yaŞadık biz bu aŞkı.. Eerken emekLi oLduk biz sevdadan.. BiLiyorsun.. Hep direkten döndü umutLarımız.. Hep kendi kaLemize attık goLLerimizi.. Ne acemi bahçıvanmışız meğer ikimiz.. Açmadan soLdurduk güLLerimizi... Açmadan soLdurduk be kahve gözLüm..


Şimdi yüreĞim mutsuzLuğun hedef tahtaSı.. Bir deĞirmen taşı gibi eZip geçtin yarınLarımı.. SokakLara sığmıyor bu sev yaLnızLığım.. Bu cumartesiLer.. Bir gün beni öLdüreCek biLiyorum.. ÇığLık çığLığa şiirLerim yine de Seni iStiyor bana iNat.. Ama son kurŞun yemiŞ bu sevdaYa.. Yetmiyor şımarık piŞmanLıkLar.. Yetmiyor be kahve gözLüm..


Bir isyan fasLıdır şimdi bu susKunLuğum.. HovardaCa harcanan mevsimLere.. Bu kaçışLara bu geLgitLere.. Ömrümüze kesiLmiş biLetLere.. iSyanımdır bu acı güLüşüm.. Oysa;
Kaç kez siLdim seni haritamdan.. Kaç kez miL çektim o kahve gözere..
GeL göR Ki;
Kendime biLe geçMiyor artık sözüm..
İşte bu Yürek mahKumu
Kapında yiNe....
Bitmedi Bu kara sevDa
BitmiYor be kahve GözLüm.