Kadın Kazancını Eşine Verme Zorunluluğu Var Mıdır

Evin reisi erkektir. Aileyi geçindirmek, çoluk çocuğun nafakasını temin etmek erkeğe aittir. Kadının aslî görevi ise, kocasını memnun etmek, çocuklarına bakmak ve eviyle meşgul olmaktır. Dinimizin birer ölçü olarak belirlediği roller böyledir.

Kadın, kocasının izni dairesinde çalışıp para kazanabilir. Kazandığı para kendisine ait olsa da, kocasıyla paylaşması gerekir. Çünkü kadına çalışma iznini veren erkektir. O izin vermese, kadın dışarıda çalışamaz. Böyle bir izin ve izin neticesinde kazanılan paranın paylaşımı, ailenin kuruluş hikmetleri ve bir sıcak yuva oluşması açısından gereklidir ve zaruridir. Miras ve mehir gibi tamamen kadına ait mal ve paralarda ise, kadın serbesttir fakat burada da yine paylaşmak ve istişareli harcamak tavsiye edilir.

Çalışan kadın hakkındaki söylediklerimiz kabul edilmeyecek olursa ne olur? Yani, kadın kendi kazandığı parayı tamamen kendine ayırsa, kendi harcasa kendi yese, eve bir takım şeyler alsa bile kocasına bu konuda hiç bilgi vermese ne mahzuru olur? Böyle bir evin halini düşünmek lazım. Erkek bu konuda rahatsız olmaz mı? Bu rahatsızlık bir emniyetsizlik oluşturmaz mı? Hâlbuki kadın ve erkeğin bir anlaşma yapmasıyla oluşan sıcak bir yuvanın ilk şartı karşılıklı güven ve sevgidir. Bu güven ve sevgiyi sarsacak her türlü muamele ve adetlerden kaçınmak gerekir. Denebilir ki, evin erkeği hiç rahatsız olmuyor. Bu durumda da kadının serbest harcama yapması caiz midir? Belki böyle erkekler bulunabilir ama bunlar çok azdır. Yani, hanımının yaptığı harcamalar karşısında kalbinde hiçbir rahatsızlık duymayacak erkeklerin bulunması nadirdir. Gerçekten hiç rahatsız olmasa bile, acaba bir evde bulunması gereken güvene, emniyete, karşılıklı anlayışa hiç mi zararı dokunmayacaktır? Oysaki, aile bir şekilde birbirlerine katlanan insanların yaşadığı, ne kadar oluyorsa o kadarlıkla iktifa edilen bir yer değildir. Aksine orası, sürekli yükselen bir huzurun, devamlı köpürüp derinleşen bir emniyet ve sevginin yaşandığı cennet bahçelerinden bir bahçedir. Zannediyoruz, ailenin mahiyeti, bir yuvanın niçin kurulduğu, evlilik akdinin nasıl ebedi bir sözleşme olduğu hususları tam anlaşılsa, orada ne ekonomik, ne şahsî, ne de başka cinsten hiçbir problem kalmaz. Zamanımızda, aile içerisinde yaşanan hemen hemen bütün problemler, ailenin ne demek olduğunu, evliliğin nasıl büyük bir mana taşıdığını anlayamamaktan kaynaklanmaktadır.

Bizde şu sıralarda, batı tarzı bir aile yapısı oluşmaya başladığı için, kadınlar özgürlük adı altında kazandıkları parayı kendi kontrollerinde tutup kocalarına karşı "sen kazanıyorsan ben de kazanıyorum" türü bir tavır takınabiliyorlar. Bu ise, aile denen mukaddes müesseseyi temelinden sarsıyor. Güvensizliğin, hazımsızlığın oluştuğu böyle bir ortamda ise, kavga gürültüyle başlayan süreç, çoğu zaman boşanmayla son buluyor. Boşananlar belki başlarının çaresine bakarlar ama ortada bir sürü perişan çocuk kalıyor. Olan da büyük oranda onlara oluyor.

Evet, hukuki açıdan kadının para ve mal konusunda bazı hakları olsa da, içinde bulunduğu yuvanın en önemli bir rüknü olarak, kocasıyla istişareli hareket etmesi, aile kavramının ruhuna en uygunudur. Diğer türlü aile, aile olmaz. Bu konuda, kocası çalışamadığından dolayı kendisi çalışmak zorunda kalan kadının da aynı konumda olduğunu düşünüyoruz. En azından, yaptığı hacamaları kocasıyla paylaşması gerekir. Kaldı ki, çalışmaktan aciz kalan bir erkeğin, evini geçindiren hanımını sıkıştırması ve ondan zorla para almaya kalkması gibi hadiselerin nadir yaşanacağı kanaatindeyiz. Böyle bir durum yaşanırsa, kadının evini geçindirecek şekilde belli bir miktarı elinde tutması tavsiye edilir.

Burada şu hususa da dikkat çekmek lazım geldiği kanaatindeyiz: Bazen koca serkeş olur. Mesela sık sık içki içer, eve sarhoş gelir. Kumar oynar, para harcamayı sever ve paranın nereye gittiğini bilmez. Bu durumda, kadın eğer para kazanıyorsa, ailesinin geçimini aksatmamak için bir kısım gizli harcamalarda ve birikimlerde bulunabilir. Bu da yine yuvanın devamı, en azından çocukların saadeti için şarttır.