Karanlık gecemi örttüğü anda,
Bir burukluk kaplar içimi titrerim,
Kaçarım bende...
Sevgilime giderim, dudağımdaki korkuyla,
Tozpembe gülüşüyle karşılar beni...
Sarılırım ona sıkı sıkı,
Işık onu benden alacak sanki,
Ağlarım bazende...
Gülümser yine " korkma " der gibi,
Karanlığı yırtan sadece benim sesim,
O ise hiç konuşmaz sadece dinler,
Bir fotoğraf kağıdında, hiç kıpırdamadan...
