Kapat gözlerini

Günün birinde yolu bir dergâha düşen kendi halindeki adam dergâhta bir Mevlevî ile bir Bektaşî'nin oturmuş sohbet ettiklerini görünce dayanamaz ve yanlarına yaklaşır. Kendini tanıtır ve dergâhı merak ettiğini nasıl zikir edildiğini izlemek için geldiğini söyler.
Mevlevî ve Bektaşî erenleri başlarlar adama çeşitli nasihatlerde bulunmaya her biri kendi yolunu mümkün olan en tatlı dille anlatmaya çalışırlar.
Zavallı adam bir yandan onları dinlerken bir yandan da gözleri onların giydikleri giysilere takılır. Mevlevî'nin giydiği kıyafette kollar o kadar geniş ve uzundur ki hem içine üç kişinin birden kolu sığabilir hem de uzun olduğu için yalnızca kolları değil elleri de örtmekte kapatmaktadır. Bektaşî'nin giydiği kıyafette ise tam tersi bir durum vardır. Elbisenin kolu daracıktır neredeyse tene yapışmıştır; üstelik kısa olduğu için eller ta bileklere kadar açıktır.
Bu duruma hayret eden adam sebebini öğrenmek ister. Büyük bir merakla önce Mevlevî'ye sorar:
"Pirim kıyafetinizin kolları neden o kadar geniş ve uzun? Bunun özel bir sebebi var mı?"
Mevlevî hiç beklemediği bu soru karşısında oldukça şaşırır. İki kolunu da biraz yukarıya kaldırır sonra ellerini birleştirerek kollarını daire şekline getirir ve şöyle der:
"Evet özel bir sebebi vardır. Çünkü biz insanların günahlarını ayıplarını kusurlarını örteriz.Başkaları görmesin diye üzerini kapatırız. "
Yanıttan oldukça hoşnut olan adam aynı merakla bu kez Bektaşî'ye döner:
"Peki siz pirim? Sizin kıyafetinizin kolları neden bu kadar dar ve kısa? Siz insanların günahlarını ve ayıplarını örtmez misiniz?"
Bektaşî kendi kollarına bakar birkaç saniyelik bir dalgınlıktan sonra gülümser ve adama bakarak şöyle der:
"Biz mi? Bizim geniş kıyafetlere ihtiyacımız yoktur. Çünkü biz insanların günahlarını ve kusurlarını görmeyiz. "
Etrafındaki insanlar kim olursa olsunlar eşin hayat arkadaşın çocukların anne ve baban kardeşlerin komşuların arkadaşların hatta hiç tanımadıkların fark etmez kusurlarını incelemegünahlarını ve ayıplarını görme.
Kapat gözlerini.
Görürsen şâhid olursan denk gelirsen karşılaşırsan tesadüfen yakalarsan bakma.
Kapat gözlerini.
Bakarsan illa ki görürsün.
Baktığın için görüyorsun.
Sen bakma çevir bakışlarını.
Kapat gözlerini.
Kapatırsan görmezsin görmezsen kötü düşünmezsin güzel düşünürsen seversin.
Görsen bile yakalasan bile öğrensen bile yine de sevmeyi dene.
İnsan kusurları ve ayıplarıyla insandır.
Seveceksen öylece sev.
Ne kusursuz insan ara ne de insanda kusur.
Birincisini zaten bulamazsın ikincisinde ise bulduğun her kusur öğrendiğin her ayıp sahibini değil seni çirkinleştirir.
Her iki ayrışın da seni mutsuz eder inan bana.
Birincisini bulamadığın için ikincisini ise bulduğun için mutsuz olursun.
Oysa sen mutluluğu arıyorsun aslında.
Arıyorsun ama yanlış yerde.
Mutluluğun sırrını veriyorum mutlu olmanın formülünü anlatıyorum sana:

Kapat gözlerini.
Ne kadar az görürsen o kadar mutlu olursun.
Ne kadar az bilirsen o kadar huzurlu olur için.
Bakma görme arama.
Kapat gözlerini
Kapat gözlerini.
Alıntı