Hata(sın)!

gecenin en alaca vakti.renkler birbirine bu denli karışmışken ben hangi kelimeyi yerli yerinde bulabilirdim ki. öyle boş, öyle yorgun, öylesine acılı geçiyor ki günler. bazen bu geçip giden zaman benim miydi diyorum. kendi hayatımı ön sıradan bir yabancı gibi izlemekten başka bir şey gelmiyor elimden. halbuki daha düne kadar benimde rengi güzele çalan hayallerim vardı… şimdi belki yürümeye takatim bile yok. sonrası, öncesi sancılı geçen zamanlarım var sadece. ve hıçkırığı dinmek bilmeyen hatalarım.şimdi hayatımın geri dönüşüm kutusundan topluyorum yanlışlarımı, gereksiz bulup yabana attıklarımı ve daha onlarcasını. ama hiç bir şey iyi etmeye yetmiyor ağrısı yüreğime isabet etmiş vurgunu…

hata(sın)… bendim boş yere yıldızları yerinden oynatan. bendim hiç olmadık yere dertlerinle dertlenen, mutluluğunu mutluluk sanan. bendim ayağıma serilmiş sevgileri, emekleri senin için bir çırpıda yok sayan. peki ya sen kimdin?gözlerinin karasını masumluklara bürümeyi ve öylesine içten gülümseyi, adımı o kadar coşkulu söylemeyi nasıl başarabildin? ve adının öncesinde gelen tüm sıfatları nasıl oldu da bir günde mahvedebildin?

Hata(sın)! yaşama sistemimi mahveden bir virüs gibi anılarımı, sana dair mutluluklarımı ve her şeyi yerle bir ettin. şimdi sakın ne oldu sana bir anda deme. sakın hiç bir şey yapmamış gibi kendini haklı ilan etme bu anlamsız yenilginde. vazgectim artık! güvenmekten, düşünmekten, özlemekten. mutluluklarına engel olmam dert etme. ben senden habersiz dakikalarımı suç bildiysem sana ne. bendim doğruluğu bu kadar bizim sanan. bendim bu kadar sahiplenen dostluğu. suç senin değil ki. sen hata(sın)!şimdi hiç yaşanmamış saymaya devam et her şeyi. ki zaten belli ki her şey yerinde daha bir güzeldi. kim söyledi yerinin benim yanım olduğunu. orda, onunla, mutluluklara sarmak kendini sana en yakışandı… kim bilir en doğrusu buydu belki de. şimdi ne desem boş. hangi dediğim yaptığın onca yanlıştan birini düzeltmeye yetti ki zaten.

ve şimdi sen hata(sın)!gidiyorum… bu şehir ikimize yetmedi. bu şehir senin dediğin kadar özlemedi beni. tüm sahteliklerini sana bırakıyorum. bundan sonra yokum hayallerini yaşadığın yarınlarında. sen yanında olduğumu sansan da…anlamı yok artık adının değdiği hiçbir cümlenin!

ve sen de alışsan iyi olur vedasız ayrılıklara…
ALINTI