Hayatın Yüzü

Hayatın yüzü; bazen bir dostun, bazen bir düşmanın
Bazen bir hasmın, bazen de bir sevgilinin yüzü gibi

Hayatın yüzü;
Gözü önünde olmalı insanın! Dostum diyor ki bana:
İyi bak hayatın yüzüne!
Hayatın yüzü benim yüzüme benziyor; iyi bak benim yüzüme Benimkinde hayatın yüzünü görmeye çalış

İyi bak hayatın yüzüne
Önüne, arkana; sağına, soluna; üstüne, altına iyi bak
Ama Bir de “kalbine” doğru bak hayatın,,, hayatın gerçeğine doğru bak!
Baktığın sanılsın, diye değil;
Görmek için bak, anlamak için bak!
Sevgilim diyor ki bana:
İyi bak hayatın yüzüne!
Hayatın yüzü benim yüzüme benziyor; benim yüzümde hayatınkini seyret Dikkat et Ve görmeye çalış, herkes tarafından görül(e)meyenleri

Yüzümde beliren her çizgi, birlikte geçirdiğimiz zamanları anlatsın sana; hatıra defterleri gibi, ve sadece senin okuyabileceğin bir yazıyla!
Yüzümün her satırı; dünden başlasın, yarına uzasın
Ki uzansın, taa; bütün sayfaların okunacağı zamana!

İyi bak hayatın yüzüne; yüzüme bakar gibi
Yazdıklarımıza ve yazacaklarımıza iyi bak!
Hasmım diyor ki bana:
Hayatın yüzüne bakmak zaman kaybıdır, koşmana bak Freni olmayan bir otomobil farı gibi hızlı ve hep daha ileride olsun gözün; çevrende Ve yaşadığın zamanın derinlerinde Ve bulunduğun mekanın ötelerinde değil!
Düşmanım diyor ki bana:
Kapat gözünü, bakmaya uğraşma yüzüne hakikatin
Alsın seni hayat, nereye götürürse götürsün kucağında!
Sırtında taşıma hayatı, hayata taşıt kendini
Ne fark eder yüzünü görsen veya görmesen hayatın!

İşte bunca deyişleri duyduktan sonra dedim ben de:
Gözü önünde olmalı insanın;
Hayatın yüzü!

Ve hayatın yüzü; bazen bir dostun, bazen bir düşmanın Bazen bir hasmın, bazen de bir sevgilinin yüzüymüş gibi bakmalı insan, dikkat etmeli
Baktığı sanılsın, diye değil;
Görmek için bakmalı
Anlamak için bakmalı!