Bugün Evleniyorum Baba Sen Yine Sarhoşsun
Şuan da resminin önünde durmuş resmine bakıyorum. Hani salonun duvarında ki var ya hani takım elbiseli, hani tek başına çektirmişsin. İşte ona. Yaşın ya otuz ya otuz beş daha fazla olamaz. Öyle genç, öyle yakışıklı, Öyle dimdiksin ki. Hiç yıkılmayacakmış gibi…
Nereden nereye diyorum baba. Nasıl bitti. Oysa nasıl güzel başlamıştı hikâyemiz.
Annem başkasına nişanlıyken kaçırmışsın annemi. O kadar aşk sarhoşuymuşsunuz işte. Belki de o zaman başladı senin sarhoşluğun. Önce annemin aşkı, sonra alkolün aşkı derken bir daha ayık gören olmadı seni.
Bir dönem sadece baba, kısacık bir dönem sürdü mutlu günler. Senin normal zamanını görmeyeli çok oldu. Hatta bazen o kişiyle bu kişi aynı mı diye bile düşünüyorum.
Bugün evleniyorum baba. Sen yine sarhoşsun. Evlendiğimin bilincin de bile olmadığına eminim. Aklım öyle karışık ki baba öyle karışık ki. Babanın ne demek olduğunu bile anlayamayacak kadar. Baba ne demek baba? Baba ne demek?
Öfkeli bakışların, sebepsiz azarların, her vurduğunda kanayan gözüm, kanayan kaşım, gecenin bir vakti bira almaya gidişim, sen en iyi sigaradan içerken okula beslenmesiz gidişim, annemi, beni, kardeşimi çiğneye çiğneye dövüşün, biz ağlarken ağlama sesinden rahatsız olup bizi sokağa atışın, paspas üstünde geçen soğuk ama çaresiz geceler, anneanneme kaçtığımız da buzdolabını açmasın diye buzdolabının kapısına sıkışan parmaklarım, senin her kavgadan sonra bizi polisle dedemlerden almaya gelişin, dayak dayak dayak atışın, annem ben kardeşim çalışırken senin evde televizyon izleyip, içki içişin, sorumsuzca saatlerce uyuyuşun, paralarımızı elimizden alıp içkiye verişin, yatağının altındaki kasa kasa biralar, yattığın yerin yanında ki kusma kovan ve bizim gözlerimizde ki baba resmi. Baba ne demek baba? Çeyizim bu soruların cevabını aradığım günlerle dolu.
Oysa benim sana söylemek isteyip söylemediğim öyle çok şey var ki. Öfkelenmedim baba, kırılmadım sana hiçbir şey incitmedi beni sana sarılamamak acısının incittiği kadar. Üzülmedim baba, hiçbirine ne açlığa ne ağlamalarıma, senin kusarken acı çektiğini gördüğümde üzüldüğüm kadar. Hiç utanmadım aslında senden. Utanmadım hiçbir şeyden seni anlayamadığımdan utandığım kadar. Korkmadım baba korkmadım zulümlerinden korkmadım hiçbir şeyden senin yokluğundan korktuğum kadar.
Sitemliyim belki. Geçen yılların keşkeleri çöktü yüreğime. Sana sevgi sarhoşluğunun alkol sarhoşluğundan daha güzel olduğunu bile gösteremedim henüz. Keşkelerim var baba keşkelerim dağlar kadar.
Bugün evleniyorum baba. Bugün düğün günüm. Herkes orada olacak. Ama sen ama sen yine sarhoşsun… Hem de beni bile tanımayacak kadar…
Zahide Kocaoğlu ÇAVUŞ / Yazar
