yarım kalan yolculuk

usul usul azalıyordu sevgisi,,kalbi soguyordu..
aynı masada yan yana oturuyorduk..ellerinden tutuyordum.akıntıya kapılmış bir çiçek gibi bilmediğim
bilmedigi uzaklıklara dogru gidiyordu..
öyle acı çekiyordu ki sevgisinin azalmasından,,seni artık özlemiyorum
eskisi gibi içimi acıtmıyorsun..bu benim için ne büyük acı biliyor musun derken sesi titriyordu...

dalından kopmuş bir çiçek gibi unutulmuş denizinde usul usul sürükleniyordu..
sevgimiz yurtsuz kalmıştı şimdi..
can çekişen bi hastayı ölümüne hazırlar gibi..nefesimi tutmuş saçını oksuyordum durmadan..
sevgisi yaralanmış çocuklugumuzu ve dünyayı degiştirmeye yetmemişti..
hayal kanatları yanmış sevgisini öksüz kalan sevgime kattım..

sevgisi biterken gözlerime son bir kez baktı..inanmıştı çektigim ıstıraba..
son anda sarıldı bana,,,haydi sende benimle gel birlikte karışalım kaybolusa dedi,,,,
yapamam dedim istesemde yapamam
bu sevginin ömrünü beklemeliyim...
bu sevginin beni götürdüğü yere kadar gitmeliyim,,

içimde sırrın,kimseye benzemezligin sızısı, yarım kalan yolculugun ask yüzlü çocugu var...