Mahzun Prenses

[S]
Güldüğü zaman zeytin karası gözlerindeki pırıltıyı
Tatlı, masum, bir o kadar da manalı yüzündeki çocukluğu
Hep içinde bir yerlerde sakladığını bildiğim,
Hınzır küçük kız çocuğunu çıkarıveriyor ortaya

Ah! bilmezmiyim nasıl da yakışıyor gülmek ona
İçimden,hep böyle gülesin bebeğim!
demek geliyor
Yüreğimden kopup boğazımda
düğümlenen diğerleri gibi
Bunu da gömüveriyorum içime

Benim payıma düşen, o da ancak günde birkaç kez
Kaçamak bakışlarla şöyle bir bakabilmek o güzelliğe
Saniyelerle sınırlı beni heyacanlara sürükleyen anlar
Heyacanıma elem katıp,mutluluğuma
keder ekleyen ise
O güzel yüzündeki daimi hüzün,
İşte bu yüzden ben ona Mahzun Prensesim diyorum….

[/S]