Sonu “ben” olmayan...

Yarinsiz kentler tasiyorum benligimde,
Ucsuz bucaksiz colleri asiyorum yuregimde,
Bir girdaba takiliyor kaybolmuslugum,
Sonu “ben” olmayan bir bosluga dusuyorum…

Cakil taslari parcaliyor yalin ayaklarimi,
Kordugumlerde buluyorum agiran saclarimi,
Yorgunluktan bitap; ariyorum yasli bedenimi,
Sonu “ben” olmayan bir bosluga dusuyorum…

Gozyaslarim kapliyor gelecek enginlerimi,
Sessiz cigliklarla haykiriyorum son sozlerimi,
Issiz kaldirimlarda unutuyorum yanliz golgemi,
Sonu “ben” olmayan bir bosluga dusuyorum…

Dun cocuktum; Bugun buyudum; Yarin olecegim,
Kendimi hep kor kabuslarda gorecegim,
Her cikmaz sokakta kendimi kaybedecegim,
Sonu “ben” olmayan bir bosluga dusuyorum…

Sevdiklerimden firar ettim ama kendimden edemedim,
Dunlerde sakli kaldim bir kalemde silemedim,
Su bicare yuregime soz geciremedim,
Sonu “ben” olmayan bir bosluga dusuyorum…

ALINTI