"Ümmetim, siratı gecerken yagmur gibi cehenneme dökülür"

Sırat cok buyuk bır akabedır. Bazı rivayetlere gore sırat bır melegın kanadının çeleğidir, cehennemın uzerıne gerılmıstır. Sıratın uzunlugu 3 bin yıllık yoldur. Bin yıllık yolu yokustur. Bin yıllık yol ortasıdır. Bın yıllık yol da ınıstır.Ne zaman kı müminler ve Allahu tealanın has kulları gelırce o melek kanadının çelegının yassı tarafına dödürür, sucluılar ve cehennemlıkler gelınce kanadını dıkıne tutar.

Resül-ü zişan aleyhı salavatuallah-il-Mennan efendımız:

"Ümmetim, siratı gecerken yagmur gibi cehenneme dökülür" buyurmuslardır.ağlar

Asiler ıcın olan cehennemın vasfı soylenmek ıstenılsede asla soylenmez. Bu sebeple, cehennemın heybetınden ınsanlara, cinnilere amme ve hassa hep korku vardur. Zira, hak teala azze ve celle buyururlar:

"Ahdım olsun, cehennem cin ve insanların asileri ile dolduracagım" ( hüd süresi 119)ağlar

Resulullah Alleyhissalatu vesselm efendımızde:
"Dunyadakı ateş, cehennem ateşinin sıcaklıgının yetmiş cüz'ünden bir cüzdür", buyurmuslardır.

Bundan dolayıdırkı, ask atesıne yanan asıkları, Hak teala hazretlerının cehennem atesı yakmaz!!

Fahr-i alem sallallahu aleyhı ve sellam efendımız buyurdular ki:

- Cebraıl aleyhısselama sordum. (Ey kardesim Cebraıl! Bana cehennem atesınden haber ver,)dedım. Cebraıl alleyhısselam da: (Ya Muhammed! dedi. Cehennem atesi, bu dunya atesi gıbı kırmızı degıldır. Cehennemın atesı karadır. Cehennemde karanlıktır. Hak teala, buyrugunu tutmayan, nefs-i emmaresıne uyanlar ve asi olanlar ıcın cehennemı yarattı.. Onu, bin yıl kızdırdılar, kıpkırmızı oldu. Yıne buyurdu, bın yıl daha kızdırdılar, beyaz oldu. Cebbar-ı alem yıne buyurdu, cehennemı bin yıl daha yaktılar, kapkaranlık oldu. Şimdi, çok sıcak ve kapkaranlıktır. Ya Muhammed! Eger, cehennemın atesınden bır ıgnenın delıgınden gececek kadarı dunyaya salıverılse, yeryuzunde hıc bır sey kalmazdı, hepsı yanar kül olurdu. Eger, cehennem elbıselerınden bır tanesı, yer ıle gök arasında asılmıs olsaydı, onun kötü kokusundan yeryuzunde canlı hıc kımse kalmızdı. Eger cehennem ehlının cehennemde yedıklerı zakkumdan bir zerre kadarı dünyaya düsseydi, butun dunya halkı yüzü koyun duser ve artık ayaga kalkamaz, hepsı korkularından bulundukları yerlerde can verırlerdı. Eger cehennem ehlının boyunlarına takılan zincirlerin bir halkası dünyaya düşseydi, yedi kat yeri geçer ve yine cehennemde karar ederdi. Cehennem zebanilerinden birisi dunyaya cıkıp yürüseydi, dünya halkı korkularından hemen oluverırlerdı.)

Cebraıl aleyhısselam bunları anlatınca, aleyhissalatü vesselam efendımız mubarek gözlerınden yaslar akıtarak aglamaya basladılar ve:

-Yeter, ya Cebraıl yeter! buyurdurlar ve kendılerını tutamayarak:

-Va ümmeta.. Va ümmeta...diye üzüntülerini açıkladılar. Efendimizin bu hali karsısında Cebraıl aleyhısselam da aglamaya basladı.

Nasıl ağlamasın ki, Cebbar-ı alem ulu padişahtır. onun hışmı ve azabı asilere cok şiddetlidir.

Resul aleyhisselam, Cebrail' e donerek buyurdu.

-Ya cebraıl! sen, neye aglıyorsun? senın, hak teala hazretlerının katında menzilin vardir.

Cebraıl aleyhısselam cevap verdl:

-Ya Resulallah! dedi. Ben, korkudan bir türlü emin olamıorum. Harut, marut ve iblis müptela oldukları gibi, bende müptela olurum diye korkuyorum