Evlilik Yıldönümü…

Aslında ne çok şeyin yıldönümü bizim evlilik yıldönümlerimiz…

Kuşların saçaklarımızda ekmek kırıntılarını beklemeye başlayışlarının…


Benekli sokak köpeğinin bizim arka bahçeye doğurmaya karar verişinin…


Çevrede ne kadar kedi varsa toplanıp bizim eve gelişlerinin…


Sabahları mutfak tarafından tıkırtılar gelişinin de yıldönümü…


“Bana kahvaltı hazırlanıyor” diye sevinişimin… Sonra burnu püsküllü damat terliğimle yola çıkıp da sabahın köründe, tabaklara özenle hazırlanmış kedi mamalarını mahalleye dağıtışımın…


Sanki dündü…

Onları peş peşe kaybettiğimiz yıllar, sessiz ve hüzünlü bir evde hazırladığın kırmızı tabaklı, kırmızı peçeteli, kırmızı güllü, kırmızı mumlu sofralarda birbirimizin elini tutup ağlayarak geçirmiştik evlilik yıldönümlerimizi…

Ne çok şeyin yıldönümü şu evlilik yıldönümlerimiz…


Kısacası şefkatin kapı aralığından içeri süzülüşünün…


Güvenin saçaklara dizilişinin…


Evin pervazlarına merhametin sinişinin…


Mutfak tarafından sevgi tıkırtılarının gelişinin…

Sene-i devriyesi evlilik yıldönümlerimiz…

Her yıl için…


İçine yaşamın en değerli duygularını doldurup da… El ele, omuz omuza taşıdığımız her yıl için…


Sağ ol…

alıntıdır


(evlilik yıldönümümüz kutlu olsun)