Adak Selim AKGÜN

Adak

Aceleyle ecele gitmekti benimkisi...
Sona varıyordu bu yolun eğri çizgisi
Sana varıyordu yine,eğriliklerin cümlesi
Yine varlığına adanıyordu,adakların kan lekesi...

Heybemde kırık fayların efkarlı ezgisi,
Kulağımda vuslatın yabancı lehçesi...
Vuruyordu sırtıma doğru yolların uyarı pençesi;
Yine varlığına adanıyordu,adakların kan lekesi

Bozuluyordu her adımda yüreğin hassas dengesi
Eziliyordu gururun masum terazisi...
İnse de varlığınla gözüme ölümün siyah perdesi
Yine varlığına adanıyordu,adakların kan lekesi

Selim Akgün