Bır sevgılıye sözlü savunma

BIR SEVGILIYE SÖZLÜ SAVUNMA Bizi yasayamadiklarimiz yargiladi hep. yasayamadiklarimizi aldik büyüttuk icimizde. Birlikte yasadigimiz ve beynimize bir yazit gibi kazdigimiz "anlar" gelecege besledigimiz ve kendimize bile itiraf etmekten cekindigimiz "umutlar" büyüyen hayal kirikliklarinin arasinda kaybolup gitti. yitik bir asktir yasadigimiz. Ellerimizde olsaydi neler yapardik oysa... Bu sevdayi AMED sehrinin her kaldirim tasina yazmaz miydik. Dersimde asmin cicegi olup munzur kokardik. Bir parkin banklarinda otururken ayaza kesmis bedenimizi ask sözcükleriyle isitmaz miydik' Yüreklerimizi bir martinin kanatlarina yükleyip süzülmesini izlemezmiydik. hic gelmeyecekmis gibi özlemez miydik birbirimizi' ya da hep yan yanaymis gibi yasamaz miydik o mutlulugu. dudak dudaga, ten tene degerken binlerce yillik asklardan damitilmis o essiz hazi icimizde duyumsamayi bilmez miydik biz? kavga edip geceyi icli sarkilar dinleyip gecirmeyi de... yasayamadiklarimiz mahkum etti bizi... en agir cezalara carptirildik askimiza "yasak", "günah" dediler birbirimize tutsakken baska hapishanelerde cürümeye yüz tuttuk. kalkin ayaga! simdi ben kararimi acikliyorum; ucunda ölümde olsa, seni seviyorum. seni seviyorum. SENİ SEVİYORUM