Kokunu çok özledim !

En çok kokunu severdim senin… İlk ona aşık olmuştu zaten yüreğim. Her içime çektiğim de bayramı olurdu duyularımın. Ve en çok onu özlerdim. O yüzden sen eve gitmeden sımsıkı sarılır sana, hapsederdim ciğerlerime… Gece yatmadan da serbest bırakır öyle uyurdum işte.


...Herkesden farklı kokardın sen, sana ait bir koku, tenine. Cezbederdi beni… Hani bir bebek annesini kokusundan tanır ya, işte bende öyle aşınaydım kokuna, sen gelmeden kokun gelirdi otururdu yanıma..Sigaranın zehirlediği her zerreyi temizlerdi, sanki daha huzurlu nefes alırdım. Mutluluk verirdi, huzur sebebimdi. Heyecanım olurdun, yanıma geldiğinde titretirdim.

Ama şimdi yoksun kimbilir hangi vicdansız doyamadığım kokunu kokluyor!
içime çekemeye kıyamdığım o cennet kokunu kimbilir hangi vicdansız heba ediyor.

Ve bir gün alıkoydum kokundan kendimi, yasak ettim ciğerlerime. Sadece sigara dumanıyla yetinmesini istedim. Şuan nefes alırken çok zorluk çekiyorum, leş gibi geliyor her koku, algılayamıyorum! Gece de uyuyamıyorum artık, gittikçe azalıyor ayrılıktan önce hapsettiğim koku ciğerlerime… Sigara daha çok zarar vermeye başladı hücrelerime. Bir dilek hakkı istiyorum, sana dair, bir dilek hakkı ve ALLAH bana en azından bu hakkı tanımalı! Sadece kokunu istiyorum, acizim!

Kahretsin şuan anladım ki;
Kokunu çok özledim !