Gece dost

Gece dost
Üzerini örtmeye çalıştığım hüznüme,
Körüklüyor binbir çabayla
Gün boyu görmezden geldiğim sensizliğimi.....
Gece aç
Hüzünle besleniyor, hasretle ah ille de hasretle,
Yaşamak, sadece nefes almak kadar kalıyor,
Sensizlikle sevişince...
Gece kör bıçak
Kesip atamıyor bir çırpıda incecik karanlığı
Bir ışık dilenerek çırpınıyor umudum
Tek çıkış saf çocukluğuma açılan kapı aralığı..
Gece öfkeyle mutabık,
Öfke, savrulan mısraların esiri bir çürük kalemle...
Hasret çaresizlikle mutabık
Bu yüzdendir sığdıramadım yüreğimi bu kısacık şiire.