Ya şimdi dokun ellerime ya da el gibi dur
Ya fer ol gözlerime ya da gözümün nuru
Muallâk bir duygunun esiri etme beni
Ya kederim ol artık ya da kaderim
Askıda bıraktığın ben değil hayatımdır
Ya çekil bakışlarımdan ya da gör beni
Öznesi sen oldun ya tuttuğum her dileğin
Ya gidenim ol artık ya da kaderim
Ne kadar tutabilirim adını kalbimin saklısında
Bir yol bulup da elbet kaçacaksın dilimden
Dolaşmaktan yoruldum aşkının yamacında
Ya devril dağ misali ya da yol aç sevgime
Çare sunmayacaksan derdimi sorup durma
Ya kan ol damarlarıma ya canımdan ol
Yakan ol canımı aşkla ya da yakma canımı
Ya git sevmeyenim ol ya da gel kaderim
Düştüğüm gözlerinden bir sözle çıkar beni
Git demene dahi şükredecek sancılar
Kalbimin yanına gel de buradan izle seni
Ya kalp ol varlığıma ya da kaderim
Varlığım, doğmadan cennete göçmüş bir cenin
Cenneti ol hayatın dağılsın zifiri gecenin
Sol yanımın adısın nedeni bilmecenin
Ya dört yönüm sen ol ya da kaderim
Sadece et değil taşıdığım göğsümün kafesinde
Hükmü duracak bir gün en derin nefesimde
Göçeceğim âlemin bir durak öncesinde
Ya kalbime sahip ol ya da yola vur bedenimi
Ya kederim ol artık ya da kaderim
Mehmet ERCAN
