KALBİN AYARINI BOZMA
Seni zaman zaman karşıma alacağım.
Sevdiğim biri gibi sesleneceğim sana.Belki bir çocuk olacak(sın) karşımda.
Darılma, alınma, kırılma, kaçma lütfen!
Nereye kaçacaksın ki?
Kaçmak ne kötü insanın kendisinden!
Ne kötü, aynadaki kendimizi gör(e)memek!
Bu gelecek sözler sana ayna olsun:
Kendi işini kendin yap.
İçinden geldiği gibi davran.
Büyüklenme; küçülürsün.
Büyüksen (zaten) büyüklenmezsin.
Başın dik olsun, ama dik başlı olma.
Başın dik olsun.
Sadece ve sadece her şeyin sahibine eğil.
Ötesini geç.
Kendine bir büyük seçersen eğilmen Tek’e düşer.
Ayrıcalık isteme.
Kendini biraz da başkasının
(karşıdakinin) yerine (yanına) koy da öyle karar(lar) al.
Her şeyin güzel bir yönünü ”bir ucundan” yakalamaya çalış.
Sen istersen bir güzellik bulursun her şey de;
kalbsin bir kere.
Kalb, güzel(likler)i görmeye ayarlı verilmiş elimize.
İnsan gibi insanların farkında ol.
Tut ellerinden onların.
Gözlerinin içinden sana uzanan o ince yolda
bak ki neler göreceksin!
Neler mi göreceksin?
Ne bileyim ben!
Bunlar senin gözlerin.
Ben sadece parantez açıyorum, kapı aralıyorum.
Ötesi sana ait.
Sen kendini bilirsin.
Yeter ki kalb gözün açık olsun.
Her dalgaya kapılma.
Çoğu hışırtılı, kışırlı (kabuklu).
Dikkat etmelisin.
Bastığın yeri bil.
Baktığın yeri gör.
Sen önemlisin.
Önemlisin.
Kendini bilmek (bulmak) kendine
Kendin bilirsin.
Ali Hakkoymaz
