- Öle öle sağ çıkmayı her aşktan.

Sevmek hep böyle midir sende ?
Bir öncekini dağlayıp, bir sonrakine ağlar mısın hep?
..
Benim için kaybedilmiş ne varsa
Hepsi sendin
... Her şeydin
Her şeyimi kaybettim...
Şimdi tek bir geceyle HERKESSİN sen !
....
Oysa AŞK,
Biniyle bir defada ölmek yerine
Seninle bin defa ölmekti bende !


kimi sevsem, onun hep uzakta bir sevdiği vardı, unutamadığı ilk aşkı ya da onu terk edip giden sevgilisi...
Kimi derinden sevsem, o bir başkasını derinden hatırlardı.
Öylesine çok sevdim ki onları, başkalarına duydukları sevgiyi anlatmalarını, sessizce, içim acıyla kanayarak dinledim.
Beni yitirmekten hiç korkmadılar; çünkü onlara göre fazla iyiydim; bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden.
Beni terk edenlerden tek isteğim olurdu. 'Ne olur, bir daha beni aramayın! Çünkü ben kolay unutamıyorum.
Çünkü ben size duyduğum o akıl dışı aşk yüzünden keder bahçemi dağıtıyorum. Çocukluğumun o güzel bahçesini.
Böyle derdim onlara ama yine de ararlardı beni...
Soluksuz ve umutsuz kaldıkları bir gece mutlaka akıllarına ben gelirdim...

O, yedek sevgili!





Göğüs kafesimin içinde
Kafes dövüşü halinde,
Birbirine düşman iki ''biz''
İkimiz hiçbir zaman ''biz'' olmayı beceremedik ki..
Sana sağladığı yara kadar
...Aynaların yansıtabildiği kadar mıydı 'aşk'?
Bu pragmatist düşüncelerin bende ederi yok,
Gideri var, ey! yar..

Oysa ne varsa bana dair
Uğruna herşey olmaya hazırdı.
Yoksa görmüyor musun sevgiliim
Sana şiir olabilmek için
Sayfalarımın kalemimin altına yatışlarını..

Bölücü bir örgüt yandaşı gibi
İrtica kokuyor bütün cümlelerin.
Ayrı ayrı ayrılıklara bölüyorsun bizi.
Dudaklarıma ''sus'' payı olarak veriyorsun bakışlarını
Her defasında ihtilal oluyorusn
Çorak gönül topraklarımda..
Lal oluyor dilim,
Sonra ''kal'' oluyor son sözüm, şehadetim.

Kahır'dan kahramanlar türetiyorum umutlarıma
Sana 'aşk' ölüme 'ramak' kala,
Bir iç çekiyorum..
İçim içime sığmıyor..!

Nicedir seninle baharlara erişemiyoruz
Kışı yaşıyoruz her mevsim..
Üşüyoruz..
Oysa nasılda yakalamıştı yarin saçlarında baharı es'kiler
Kilerde saklarlardı aşkları vardı
devrim olmaya hazır..!!

''Sen'' gelecek yerden 'aşk' esirgenmez diye öğretti atalarım
Ummadığın 'aşk', 'kalp' yara onu da bilirim..
Ama 'aşk' ekersen 'ayrılık' biçersin demediler ki bana.

Şimdi sen yoksun ya,
'Adın batsın' diyorum
Canım yanıyor,
Battığı yeri kanatıyor adın..
Şimdi sen yoksun ya,
Bu kente her mevsim yağmur yağıyor
Arap kızı eskisi gibi camdan bakmıyor bu şehre..
Şimdi beş vakit 'selah' veriliyor camilerde.
Her vakitte ayrı bir ölüyor,
Her vakitte ayrı bi seviyorum seni..
Hani şimdi sen yoksun ya,
Artık ağlamıyorum bile..
Öptüğün yanağımda ki ''veda'' silinmesin diye..


Kimse bilmeyecek seni. Hiç kimse ! Ben her hecede seni okuyacağım, her şarkıda seni mırıldanacağım, her gece seni anlatacağım yıldızlara. Kimse bilmeyecek..
Durup dururken gülümseyeceğim, kimse anlamayacak aklımdan senin geçtiğini..

Bazen sen............... akacak göz pınarlarımdan.
" Neyin var? " diyecekler.
" Hiç " diyeceğim " Hiç bişey.. "
Yanımda sen yoksan neyim olabilirki benim kocaman bi HİÇ'ten başka?

Sonra birileri gelecek yerine, sen olmak isteyecekler utanmadan ! İmkansız olduğunu sen dahil kimse bilmeyecek.. Senin yerin başka bende, bambaşka..

Ben sana susacağım çığlık çığlığa, kimse duymayacak.

Hayallerini yaşayacağım, kimse görmeyecek.

Gün gelecek yorulacağım.
" Ben.. " diyeceğim.
" Onu.. " diyeceğim.
Sonrasına gücüm yetmeyecek..
" O kim? " diye soracaklar bana.
" O herşeydi ! " diyeceğim.
Sonra ekleyeceğim içimden,
" O herşeydi.. Ve anlamlı olan herşeyi alıp, gitti..



Aşkı zorla yaşayacak kadar düşmedim..
Gittiysen adam gibi !
Şimdi benim için her kimsen?
Eyvallah..
Her şeye !


Git. Hiç gelmemiş gibi
Bit. Hiç başlamamış gibi
Kendin kadar yalnızsın
Ben kadar ölüsün,
Adın boşluk şimdi,
Ait olduğun karanlıklarda
Temize çek kendini
Guslet o ayrılık kokan ellerini.
Öldür beni diyeceğim ama, sen beni sende hiç yaşatmadın ki...

Unutum seni...


Geleceğini bilsem, beklerdim..
Ama dayanamam anla,
Darbe yapar,olay çıkartırım !

Ölsem de bu yolda..
Açılacak sana,
Yüreğimden son pankartım..

Kalbine uzanan el’ler kırılsın..


ve sana bir sır da ben vereyim mi ?
onu hiç unutamayacaksın...
O mu ?
O bazen pişman olacak,
sende bıraktıklarına üzülecek,ağlayacak belki bazen...
Seni hatırlayacak arasıra,
imlasız depresyonlar yaşayacak kağıtlara,
Eli telefona gidecek istemeden...
Ama seni bir daha hiç sevmeyecek;
daha önce sevmediği gibi...

yinede dönecek birgün ;kalmak için değil,seni nasıl yıktığını görmek için !..

her insan izlemek ister; uğruna bir ölümü....


.../Aşk bir armağandı bana… hiç alamadığım! Gidenler, aşksız armağanlarını vermeden gittiler… ben de armağansız aşklarıyla yetindim. Sonra düşündüm kendi kendime. Ulan dedim, onlara helal olan her halt, neden bana kabahat?! Hep gidenler mi kazanmak zorunda? Sonra neyi öğrendim biliyor musun?




- Neyi?




- Öle öle sağ çıkmayı her aşktan.