kime mi? terkettiğine...

bütün yüreksizliginle beni hapsettigin, özgürlük özlemimi kamciladigin, ruzgarla acilan kanatlarimi kirdigin o ayrilik vaktinden söz ediyorum...
o ömrümün en kisa o hislerimin en uzun aniydi oysa...
bitiremedigim bir an bitsin dedigin; bitmesi için tek bir cümleyi mazur gördügün zamanalara sigmayan özgürlügümüzü benim esartimle sonlandirdigin o yikiliş ani..
dahada yazabilirim dedim ya bitiremedigim an..
bir nehir düşün göle dökülür sessizce
bir nehir düşün denize akar hisimla
bir nehir düşün okyanusa bosalir özgürce
ve bir nehir düsün ki önüne gidişlerle, terkedislerle vefasizlikla dolu bir set cekilmis kavuran günesle basbasa birakilmis yavas yavas kurumaya mahkum edilmis bir akamayan bir su. o bitiremedigim andan sonra iste öyle yalnizligin vadisinde kurumakla basbasayim... ama eger bir gün bitiremedigim, bitmeli mi bitmemeli mi bilemedigim bu 'an' biterse ve ben tükenmezsem: sinirsiz bir özgürluge kosacagima soz verdim... kime mi? terkettiğine...