Ey Yalnızlık...Nerdesin...?!
Ufak kağıt parçalarına sığdırmaya çalıştığım..
Bazen olacağına bile inanmadığım hayallerim vardı..
Her dakikasında acının dikenlerine sarıldığım..
Ağladığım, kanadığım fakat kaçamadığım gecelerim...
Yalnızlık bir gölge gibi dolaşırken etrafımda..
Varlığını bile hissedemediğim kalbimin son atışları..
Alevden kelepçelerin bileklerimdeki acıları vardı..
Yaranlanmış ruhumun bedenimi parçalayan yalvarışları..
İçimde sebepsiz yere süren, bitmek bilmeyen savaşlar..
Kayıplar, dinmeyen sancılar vardı...
Kollarımda neşter darbelerine uğramış kalbim..
Hayalimde: yaprakların düşüşünü seyrettiğimiz..
Gövdesine adını kazıdığım, ellerini ilk kez tuttuğum..
O kocaman çınarın altında geçirdiğimiz günden görüntüler vardı..
Sensizlik korkusunun parmaklarıma hediye ettiği..
Sonu olmayan titremelerin sigarımın dumanına vuruşu..
Karanlığın ortasına düşen ışık taneciklerinin gözlerimde oluşturduğu depremler..
Penceremde mum ışığına mahkum çiçeklerim vardı..
Gözyaşlarımla çatışan ıslak kirpiklerim..
Dönüşü olmayan yollarda seni arayan umutlarım..
Fotoğraflara hapsolmuş yalnız anılarım vardı.
Kalbimin ortasında koşuşturan o küçük kız sen misin ?
YALNIZLIK...!
Hiç bu kadar seni özleyeceğimi bilmezdim..
Ey Geceler boyu benim tek sırdaşım..
Ey bedenimi istila eden tek Savaşçım..
Beni kendine tutsak eden yegane sancım..
Yalnızken bile beni yalnız bırakmayan tek varlığım..
Ey YALNIZLIK...Nerdesin ?