ne yasadimsa sen
ne gördümdümse sen
dünya dursun
ve gökyüzü yok olsun
seni sigdiramadigim sonsuzlukta
kalbime sigdirdim
aklimin alamayacagi bir derinlikte
icimdesin hissediyorum
ve bunu cok seviyorum
seni bir sizofrenin saplantisi gibi seviyorum
belki manik depresif
belki katotonik cinsinden
ama aklima sen geldiginde mantikli bir sey düsünemiyorum
sacmaliyorum
cilginca seyler yapiyorum
ucmak gibi bir sey seni sevmek
kanimda bir uyusturu gibisin
damarlarimda dolasirken sen
sana sevgim yüzünden ölecegim
