Rabbim şöyle dedi...

Rabbimden gururumu yok etmesini istedim.

Rabbim:
"Hayır. Gurur benim yok edebileceğim bir şey değil, senin bırakabileceğin bir şeydir." dedi.

Rabbimden sakat çocuğumu iyileştirmesini istedim.

Rabbim:
"Hayır. Onun ruhu sağlam, vücut o kadar önemli değil, o geçici bir şeydir." dedi.

Rabbimden bana sabır vermesini istedim.

Rabbim:
"Hayır. Sabır büyük acılar çekilerek öğrenilebilecek bir şeydir. Sabır verilmez, hak edilir." dedi.

Rabbimden beni mutlu etmesini istedim.

Rabbim:
"Hayır. Ben sadece nimetlerimi sunarım, mutlu olmak sana bağlı."dedi.

Rabbimden beni çektiğim acılardan kurtarmasını istedim.

Rabbim:
"Hayır. Çektiğin acılar günlük kaygılarının önemsizliğini anlamanı, onlardan uzaklaşmanı ve bana daha çok yaklaşmanı sağlar."dedi.

Rabbimden ruhumu olgunlaştırmasını istedim.

Rabbim:
"Hayır. Kendi kendine olgunlaşmalısın, ama meyvelerini alman için yardım edeceğimden emin olabilirsin." dedi.

Rabbimden hayatı sevmemi sağlayacak her şeyi istedim.

Rabbim:
"Hayır. Ben sana hayatı vereceğim, böylece hayata dair her şeye sahip olabilirsin." dedi.

Rabbimden, rabbime duyduğum sevgiyi, başkalarına da duyabilmeyi istedim.

Rabbim şöyle dedi:
"Ohhh! Nihayet doğru bir şey istedin." Ruhu olgunlaşmamış bir kul Allah'a hep "ver bana..." ile biten dualar eder, olgunlaşmış bir ruh ise "vermemi sağla..." diye bitirir dualarını...