sensiz bu şehre dayanamadım...
Yar...sanadır bu yaşlar...
Gel diye değil,sev diye hiç...bil yeter!
Bu şehir sensiz nasıl da boş...Caddeler küskün,sokaklar mânâsız.Kasvet boğmuş her yanı,ışıklar loş,evler karanlık, sus-pus ortalık...Yoksun diye kalbim kırık!
Tam bu şehre alışmıştım,tam da sana alışmıştım...
Gidebileceğini hiç hesaba katmamışım...
Sevdan tüm benliğimi kaplamış,yokluğuna yenik düşünce anladım
Kıvılcımı düşürdün yüreğime önce,ince ince süzüldün içime...
Sonrası kâbus,
sonrası yalan,
senden sonraki akşamlar ömrüme haram...!
Offf...
Yokluğundan bu yana bana bi haller oldu
Ne sevinç,ne heyecan...duygusuzluk dizboyu...
Acılarımı yollara dağıtmak,unuturum sanıp kendimi avutmak için,
Seni düşlere bırakabilmek,hayatından bir köşesinden tutabilmek için,
Aldım yalnızlığımı senden;
[S]artık bende gidiyorum bu şehirden...[/S]
