Sen çekme diye çektiğin acılarım var
Sen anlayamazsın
Sen üzülme diye senin için kapanmayacak sevda yaralarım,
Sen hiç tatma diye sana beslediğim ne çok özlemlerim,
Sen hiç görme diye girdiğim ne çok karanlık kuyular var
Sen anlayamazsın
Sana sadece yeşil-mavi umutlarımı gösterme uğraşım
Seni mutlu edebilmek için.
Sen her seferinde başka şeylere takılıp görmekten vazgeçtin.
Mutlu edecek kişi ben değildim belki de
Ben öyle sandım sadece...
Öyle çok seviyorum ki seni,
Öyle çok istiyorum ki,
Asla anlayamazsın gözlerimden
Çünkü onların sana baktığından binlerce kat daha fazla
Sana duyduğum,beslediğim duygularım..
Belki öyle bakan gözler bulamayacaksın başkasında
Öyle bir renkte umutlar da bulamayacaksın başkasının gözlerinde
Belki de ben kendimi kandırmaya çalışıyorum sadece
İşte yine mantıkla duyguların çatışması sanki.
Gerçek hangisi, işte o muamma
Hayatta gerçekler yaşanmadan bilinmez zaten
Yalandan yaşanan hayatlar dışında.
Sana bir daha bakamamaktan,
Seni görememekten öyle çok korkuyorum ki
Belki de o yüzden susuyorum ve
Yine o yüzden ne yapacağını bilmez çocukça bekleyişlerim.
Aşk cesaretmiş
Herkes öyle diyormuş
Peki herkes benim sevdiğim gibi sevebiliyor mu?
