Senmiydin o unutulmayan?
Senmiydin geceyle gecelerce pazarlık yaptığım, "Sen siyah kollarını çek üzerimden bende sabahları adayayım sana" diye.
Hani unutulmazdın ? Hani asla unutulmayacaktın camdan sevgili.
Dokunsam kırılır, baksam incinirdin.
Hatırlarmısın birkeresinde "seni seviyorum bitanem" dediğimde neden ben diye sormuştun.Evet, neden sendin ?
Şuan içimde anlamsız bir zafer sarhoşluğu var, yenilen bendim oysa ki, harcanan ben, Pişman olan ben. Şimdi yoksun işte camdan sevgili. Unuttum, ses tonunu kulaklarım, gözlerini gözlerim, varlığını bedenim unuttu. Şimdi çok eskiden yaşanılmış bir şehir hikayesi gibisin, bir tek kokun hatırlatıyor seni bana, o da başka insanların teninde, ne acı değilmi?
Sen bittin, unutuldun, gidişin vasiyetindi benim için.Ölümüne üzülürken yıllar sonra bana bıraktığın miras acımı dindirdi.Yıllar sonra en büyük mirası bıraktın bana, "Sensizliği".
Fazla söze gerek yok camdan sevgili. Şuan ne vaziyette olduğundan, solan güzelliğinden, rahat yaşam adı altında uğraş verdiğin maddi bağımlılığın sana neleri kaybettirdiğinden haberdarım. Bi de beni soruyormuşsun eşe dosta o nasıl diye?
O senin asla yaşayamayacağın mutluluğu yakaladı,sorma artık.Sen camdan sevgiliydin. Kırıldın.Toparlayamadım.Hep Öyle kal.Hep İğrenç kal.
