"Farkinda" olmali insan...
Kendisinin, hayatin olaylarin, gidisatin farkinda olmali.
Farki fark etmeli, fark ettigini de fark ettirmemeli bazen... Bir
damlacik sudan nasil yaratildigini fark etmeli.
Anne karnina sigarken dünyaya neden sigmadigini ve en sonunda
bir metre karelik yere nasil sigmak zorunda kalacagini fark
etmeli.
Su çok genis görünen dünyanin, ahirete nispetle anne karni gibi
oldugunu fark etmeli.
Henüz bebekken "Dünya benim!"dercesine avuçlarinin simsiki
kapali oldugunu, ölürken de ayni avuçlarin "her seyi
birakip gidiyorum iste!" dercesine apaçik kaldigini fark
etmeli.
Ve kefenin cebinin bulunmadigini fark etmeli.
Baskin yetenegini fark etmeli sonra.
Azraillin her an sürpriz yapabilecegini, nasil yasarsa öyle
ölecegini fark etmeli insan ve ölmeden evvel ölebilmeli. ?
Hayvanlarin yolda kaldirimda çöplükte ama kendisinin güzel
hazirlanmis mükellef bir sofrada yemek yedigini fark etmeli.
Esref-i mahlûkat (yaratilmislarin en güzeli) oldugunu fark
etmeli ve ona göre yasamali.
Gülün hemen dibindeki dikeni dikenin hemen yani basindaki gülü
fark etmeli.
Evinde 4 kedi 2 köpek besledigi halde çocuk sahibi olmaktan
korkmanin mantiksizligini fark etmeli.
Esine "seni çok seviyorum!" demenin mutluluk yolundaki müthis
gücünü fark etmeli.
Dolabinda asili 25 gömleginin sadece üçünü giydigini ama arka
sokaktaki komsusunun o begenilmeyen gömleklere muhtaç oldugunu
fark etmeli.
Zenginligin ve bereketin sofradayken önünde biriken ekmek
kirintilarini yemekte gizlendigini fark etmeli.
Annesinden dogarken tertemiz teslim aldigi girtlagini 60-70
yil sonra sigara yüzünden Azrail'e soba borusu gibi teslim etmenin
emanete hiyanet sayilacagini fark etmeli.
63 yillik ömründe hiç karni doymayan bir peygamber'in ümmeti
olarak asiri beslenme yüzünden sarkan göbegini fark etmeli.
Sizler farkinda misiniz?
