akşam oluyor...şimdi dönüyorum evime, içeri geçtikten sonra tekrar kendimi buluyorum, yüzüm duvarın dibinde beni bekliyor. bir sigara yanıyor parmaklarımın arasından, bir kaç resime değiyor ellerim ve bir plak çalıyor seni anlatan, durmaksızın...böyle ne kadar zaman geçirdiğimi bilmiyorum, eğilip gözyaşlarımı topluyorum yerlerden...uyumalısın diye tembihlerde bulunuyorum kendime.. kendine sarılıp uyumalısın..oysa uzandığım vakit kokunla karşılaşıyorum hala, sırtımı dönüyorum ona, sonra sen sesleniyorsun yine, kalk ve yüzünü duvara dön... geleceğim, gitmeyeceğim bir daha... hayır hayır bu hayal,hayır yoksun, gelmeyeceksin, hayır yine kandırıyorsun beni hemde kendi sesinle, hayır hayır daha çok öldüreceksin beni...ne desemde ikna olmuyor ruhum...kendimi o duvarın dibinde buluyorum birden, ellerim duvara yaslı, gözlerim kapalı tek bir söz etmeden seni bekliyorum orada... her defasında bunun bir hayal olduğu kanısına vardığımda çektiğim acılar daha da artıyor. gelmiyorsun, gelmeyeceksin de...bense hep o duvarın dibinde ibadet eder gibi her gece bekleyeceğim seni...
