Bu öykümüzün ilk başlangıcıdır...Sevinç içinde başlayan ilk acıdır...
Başlanan herşey bitiyor ve sonlanan herşey insanın içini acıtıyor...Ama acıda insanı büyütüyor..İnsan en yükseklerede benliğiyle çıkıyor,en diplerede benliğiyle iniyor...Hayat dikenli bir ağaç misali..tırmandıkça acıları yüreğe saplıyor ama her aşılan dalıylada,mutlulukları aşamalamayı öğretiyor...
Gece gibi karanlıklar kaplasada yüreği,umut sarsın düşleri,sabır azığımız ve ilacımız olsun,dua bir korunak berraklık timsali...
Kimi zaman çölde susuz kalan bir can oluyoruz,kimi zaman fırtınalarda-sular içinde boğuluyoruz..
Kimi zamansa içimizi umuda batırıyor,hayallerimizi karanlıklardan kaçırıp,yarınlara saklıyoruz...
Hayat böyle işte..!
Aşılmaz yollar aşıyor,can yakıyor,canımızı yandırıyor ama her şeye rağmen yolları adımlıyoruz...
İsteyen yükseklerde kibri soluyor,isteyen eteklerde aczi tadıyor..
Bir güçlü-zayıf mücadelesi içinde herkes bir yer sevdasına gün tüketiyor...
Birinin karşısına sevda dikiliyor,birinin karşısında sevda rolü giymiş acı beliriyor..
Kanıyor insanoğlu,kandırılıyor...Ama zamanı gelince kandırmayıda başarıyor..
[Üyeler Mesaj Yazmandan Misafirlerde Kayıt Olmadan Link GöremezlerKayıt İçin Tıklayın ! ]
Herşey biz insanlara dair..Her şey özünü önümüze seriyor...Bir an oluyor..basıp üstüne geçiyoruz hoyratça,başka bir an geliyor..teslim ediyoruz canımızı duayla...
Bir yerlerde ömürler son buluyor..ardından çığlıklar kopuyor,bir yerlerde ömürler yeni başlıyor ardından tebessümler beliriyor...
Hayat...
Hayat işte...
Her anında biri bu muammaya göz açıyor,biri vadesini doldurup,gözlerini yumuyor...
Şu anında ben satırlara içimi dökmüş,yeni bir muammaya koşarken..sen belkide iç çeke çeke bu satırları okuyorsun...
************************************************** *******************
Gücüm tükenmeden bitirdim satırları,
Sen ister duayla şükürle sonlandır...
İster sadece okuyup geç bu yazılanları...
Ama ne olursa olsun,aslını kaybetme hiç birşeyde..Özünü teslim etme,ters düşme şah-ı aleme..
Hoşkal..Hakla olup,haklı kal..
