SANA ÖZEL NE ÇOK ŞEYİM WAR FARKINDAMISIN?
Sessizliğim var mesela
Konuşamıyorum, hep susuyorum
Her denediğimde, dudaklarım titriyor
Boğazımda kör düğümler
Söylenecek tek cümlem yok.
Sen gittin - benden
Göremiyorum, gözlerim kapalı
Güneş doğuyor, her yer karanlık
Gönlüm kara, gece kara, ay kara
Korkuyorum bu kör düşlerden
Sanırım beni çağırıyor
Duymuyorum hiç bir şarkıyı
Ne yağmurun şiirini ne de sözleri
Kuşlar mı ötüyor, bir bebek mi ağlıyor?
Ben mi haykırıyorum - bilemiyorum
Duyamıyorum senin sesini
İşte sorun da burada başlıyor...!
Sorularım var mesala sana özel
Cevaplanmayacak binlerce soru işaretim
Bu defa ben biriktirdim ihtimalleri
Senin yerine ben sabrediyorum
Kuşkularım var içimde
Hiç bir zaman olmayacak pişmanlığım
Gidemiyorum yine de
Hep çıkmaz sokak, hep uçurum yolun sonu
Çırpınmam, haykırmam boşuna
Yıkılmışım, sırtımda hasretin, ağırlaştım
Gidemiyorum sendan, sana özel yerimden
Kanatsa da kelepçen, kopamıyorum
Sana özel ne çok ben var farkında mısın?
Sana özel bir ben ki - seni bekleyen
Peki ya senin bana özel bir anın var mı?
Selam: SANA ÖZEL NE ÇOK ŞEYİM WAR FARKINDAMISIN?
Sen gidince gökyüzünde dolaşan bir kuşla selam yolladım ardından bilinmeyen diyarlara. Bir bulut parçasına sorup seni düşen ilk yağmur damlasıyla ağladım. Gece boyu sevgi seline katıp gözyaşlarımı sana yolladım. Batan güneşe daldım akşam üsleri, esen meltemde hissederek teninin kokusunu mutlu oldum arasıra. Sen gidince sevgimi anlattım ardından yıldızlara ve aya. Her dalga vuruşunda kıyıya haykırış oldu beynimde uğuldayan sesin. Ufka dalan gözlerim gözlerinin binlercesini gördü gökyüzünde. İçimdeki sevgiye ağladım bir kayanın üstünde. Ay ışığında seni düşünüp mutlu oldum seni benden alanlara inat.
GüzeLdi SaoL..
