Uykuya hasret gözlerimden snin için akan gözyaşlarına veda ettim.Silkelendim,sildim yüzümü ve odamın hiç açmadığım penceresini açtım Günş vurudyüzüm irkildim önce....sanki hiç güneşe çıkmamış gibiydim daha önce...eskiden tek dostum ,sırdaşım bazen düşmanım veya kabusumdu karanlık...Şimdi son kez haykırıyorum ''SENİ SEVİYORUM'' karalığa...sessizce...Yalnızlığımı yazdığım yıldızları kaydırıyorum ... Sisli düşüncelerden kurtulduğumu hayal ediyorum...Kaybolmuyorum artık o ''SOĞUK VE KARANLIK'' sokakta
Gülmeyi öğreniyorum yeniden,umuda bir yol gözüküyor...
Karanlık
Yorulmadan koştum
ne kadar uğraştıysam olmadı
yetişemedim hayaline
solduramadım beyaz güllerimi
yığılıp kaldım her seferinde
Sonra gözyaşlarıma engel olamadım
Hıçkıra hıçkıra ağladım sessizce...
Uzandım ismini yazdığım yıldızlara
Birer birer topladım onları
Yeter dedim artık
Atmalıyım seni yüreğimden
Yakmalıyım sana yazdığım tüm şiirlerimi
Seni hançer gibi sapladığım kalbimden çıkarmalıyım
Her gece geldiğin rüyamdan kovmalıyım artık
Ne kadar acı versede tuz basmalıyım yarama
Yine elveda KIŞ BAHÇEMDE BÜYÜTTÜĞÜM BEYAZ ÇİÇEĞİM....
10 ekim 2**6 eKo
