Bizi Ancak Ölüm Ayırır..!

Ne olur bırakın bir şiir yazayım bu gece,
Yazamadan yapamıyorum, uykumu alamıyorum.
Şiirde aldığım tadı, hiçbir şeyde alamadım.
Sigarada bulamadım, şiirden aldığım tadı.
Şiirlerde bulduğum özgürlüğü, başka yerde görmedim.
Ben şiir yamayı, şiir okumayı seviyorum.
Ne olur bırakın bir şiir yazayım bu gece,
Siz ışıkları kapatıp engel olmak isteseniz de bana,
Mum yakar yine bir şiir yazarım bu gece.
Siz yaktığım mumu söndürseniz, yine engel olamazsınız!
Ben yine bulurum şiir yazmanın bir çaresini.
Gerekirse dışarı çıkar, yıldızların altında yazarım.
Siz gürültü patırtı yapsanız da engel olamazsınız!
Ben yine şiir yazarım! Hem de bu gece.
Bırakın artık bu inadı, üzerime daha fazla gelmeyin!
Şiirlerimden bir tek ÖLÜM AYIRIR beni.
Yazmama engel olmak istiyorsanız eğer!
Beni nasıl öldüreceğinizi düşünün biraz!
Ölüme kadar yazmaya, ve okumaya devam edeceğim.
Şiirler benim yaşama tutunduğum dal.
Şiirler benim bitmeyen mutlu hayatım.
Şiirler benim sonsuz özgürlüğüm.
Şiirler yalnızlığımda, yanımda olan sevgilim.
Kısacası,
Şiirler benim her şeyim...

30 Haz. 2006