Yağmur - İclal Aydın

Ne zaman eskiyor sevgiler
Ödenen bedellerin acısı geçince mi?
Yağmur yağıyor mutfak camımdayım
Nasıl üşüdüğümü bilemezsin
Menekşelerim çiçek vermiyor anne,
Söyledin gibi hep dibinden su verdim ama
Şimdi telefon açsam sana
Sesini duymakta yetmiyor ki
Hep aynı cümleler babamlar nasıl,ilacını aldın mı
Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde
Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi
Bazen dalıp giderdin mutfakta yemek yaparken
Tahta kaşıkla tencerenin başında öylece
Ne düşünürdün acaba
Özlemek çok fena anne,anlamak seni dahada fena...
Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları
Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var
Gittikce sana mı benziyorum ben yada
Annenin kaderi kıza dedikleri doğru mu
Baban eskitir her şeyi kızım demiştin bi kez anlamamıştım
Eskiyormuş meğer&
Omzunu ovacak kalmıyormuş aynı evin içinde..
Şimdi duysan bunları ne çok üzülürdün
Mutsuz mu kızım diye,
Çoktan kendinden vazgeçmiş bir şekilde
Mutsuz değilimde anne...
Yağmura ve mutfamdaki kedere çare bulamıyorum
Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor,
Televizyon seyrediyor,akşam çalan kapıyı açıyorum
Açtığımı gören olmuyor...
Pişirdim yeniyorda güzel olmuş denmiyor
Çay demleniyor,demleniyor,demleniyor...
Kederim mutfama her yerime yerleşiyor..
Ahhh nasıl eskiyor herşey anne,nasıl eskiyor
Eskilerimide atmaya kıyamıyorum
Seni çok özlüyorum...
Bana yasakladığın bahçeler sanada mı uzaktı
Hep gidemeyişine ağladım sade
Ne zaman eskiyor sevgiler
Ödenen bedellerin acısı geçince mi
İşte böyle kalbimde bir acı
Şarkılar seni söyler...

İclal AYDIN