İNSANIN YEDİ ÇAĞI
Bütün dünya bir sahnedir…
Ve bütün erkekler ve kadınlar
Sadece birer oyuncu
Girerler ve çıkarlar .
Bir kişi bir çok rolü birden oynar ,
İlk rol bebeklik çağıdır,
Dadısının kollarında ağucuk yaparken …
Sonra mızıkçı bir okul çocuğu…
Çantası elinde , yüzünde sabahın parlaklığı
Ayağını sürerek okula gider …
Daha sonra aşık delikanli gelir,
İç cekişleri ve sevgilinin kaşlarina yazılmış şiirleriyle …
Sonra asker olur , garip yeminler eder .
Leopara benzeyen sakalıyla onurlu ve kıskanç,
Savasda atak ve korkusuz ,
Topun ağzında bile şöhretin hayallerini kurar
Sonra hakimliğe başlar ,
Şişman göbeği lezzetli etlerle dolu ,
Gözleri ciddi ,sakali ciddi kesimli …
Bilge atasözleri ve modern örneklerle konusur
Ve böylece rolünü oynar …
Altıncı çağında ise palyoça giysileriyle ,
Gözünde gözlüğü ,yaninda çantasi,
Gençliğinden kalma pantalonu zayiflamiş vücüduna bol gelir
Ve kalın sesi , çocukluğundaki gibi incelir .
Son çagda bu olayli tarih sona erer.
İkinci çocuklukla her sey biter .
Dişsiz , gözsüz , tatsız , hiç bir seysiz…
William Shakespeare
