Printable View
BOTAN ÇAYINI UNUTMUŞ!
Avcı geçinen palavracı Siirtli, arkadaşlarına bir dağ keçisini nasıl yakaladığını anlatıyormuş:
-Gazal kaçtı, ben arkasına düştüm. O koşuyor, ben koşuyorum! O takatten düştü, ben ise halâ aynı hızla koşmağa devam ediyorum. Derken, onu KALLENDERA taraflarında kıstırdım!
Dinleyicilerden biri sormuş:
-Peki, BOTAN ÇAYINI nasıl aştın?
Palavracı avcı şaşkınlıkla söylenmiş:
-Vallahi, Botan çayının arada kaldığını unutmuştum!
MUHAMMED FATİH ARITÜRK
:51:hakkatende palavracıymış
"ÖYLEYSE, ALLAH RAHMET ETMESİN!"
Kadının kafası biraz çatlakmış. Olur, olmaz şeylere takılıyor, bir kelimeden, bin mâna çıkarıyormuş.
Kocası Ammo Mahmut bir gün kendisine:
-Hanım, Babana rahmet bir bardak su verir misin?
Diyecek olmuş. Kadın, bu sözü hemen bir mânaya almış. Kendisince yorumlayarak:
-Benim Babam sağ. Demek, ölmesini istiyorsun, onun için "Babana rahmet diyorsun!"
Diyerek, sert bir tepki vermiş. Karısının bu isyânı üzerine, Ammo Mahmut taşı gediğine koşmuş:
-Hanım, madem öyle diyorsun, o zaman, "ALLAH BABANA RAHMET ETMESİN!" bana bir su verir misin?
Demiş...
MUHAMMED FATİH ARITÜRK
"GEÇ KALDIN EBE HANIM, GEÇ KALDIN!"
Geçmiş yıllarda, Siirt'in Pervari ilçesine atanan bir ebe, tayin kararını elden almış ve Siirt Sağlık Müdürlüğüne giderek, tayin kararını içeren zarfı Müdüre vermiş.
Zarfı açıp okuyan Sağlık Müdürü:
-Geç kaldın ebe hanım, hem de çok geç kaldın!
Demiş. Ebe Hanım, büyük bir telâş ve şaşkınlıkla:
-Efendim, Tayin yazısındaki tarihe bakın, mehil hakkımı bile kullanmadan, otobüse bindiğim gibi geldim!
Diye söylenecek olmuş. Bunun üzerine Sağlık Müdürü gülümseyerek, sözlerine açıklık getirmiş:
-Ebe Hanım, sen bundan 40 yıl önce gelecektin. Pervarili... Ağa doğduğu gün annesinin ebesi olacaktın! Doğar doğmaz boğacaktın. O zaman Pervari'ye de, Siirt'e de, Türkiye'ye de en büyük hizmeti yapmış olacaktın!
Diyerek, esprisine açıklık getirmiş. Yeni tayin edilmiş ebe de espiriyi anlayarak rahatlamış. Ama, Sağlık Müdürünün bu esprisine, espriyle karşılık vermiş:
-O zaman gelmiş olsaydım, şimdi 60 yaşlarında bir KOCAKARI olacaktım. İyi ki o zaman gelmemiştim...
MUHAMMED FATİH ARITÜRK
çok hoşlar bunlar kardeşim yaa yazan abilerimizin ellerine sağlık,paylaştığın için tşk.
NEDEN HACCA GİTMİYORMUŞ!
Biraz da matrak olan ve şakalarıyla tanınan bir Siirtli Hemşerimize Arkadaşı:
-Mali durumun gayet iyi, neden Hacca gidip, bu mübarek farizayı yerine getirmiyorsun? Yoksa “daha gencim” diyerek ihtiyarlamayı mı bekliyorsun?
Diye sormuş. Şakacı Hemşerimiz cevap vermiş:
-Daha önce gidenlerin çoğu arkalarından "Hacı... Hacı..." çağırılsınlar diye gidiyorlardı. Hem, geçmiş yıllarda Şehrimizde sayıları o kadar çok azdı ki, Hacca gidenler parmakla gösteriliyorlardı. Şimdi, bir caddenin başında dursan ve "Hacı! Hacı!" diye bağıracak olursan, "beni mi çağırıyorlar" diye bin madrabaz dönüp arkasına bakacak! Hacca gitmek istiyorum ama gitsem de, gerçek anlamda tövbe edecek gücü kendimde bulamadığım için gitmiyorum. Kendime güvensem ve gerçek anlamda tövbe edeceğimi bilsem, Hacca gideceğim ya!
Evet, Hacca gitmiş ve "HACCI" unvanını almış olanlara duyurulur. Bu unvana sahip olanların, büyük sorumlulukları var!
"BU SAATTEN SONRA, ELİNİ ÖPMEM!"
Geçmiş yıllarda (bu gelenek, şimdi de devam ediyor) Hac farizasını ifâ edip geri dönenleri ziyaret edenler, özelikle Hacıların AVUÇLARININ İÇİNİ ÖPERLERDİ. Bunun sebebi, Hacca giden kişilerin, RAVDANIN PARMAKLIKLARINI elleriyle sarmış oldukları ve dolayısıyla o kutsal mahalle dokunmuş olmaları sebebiyle MÜBAREK kabul edilmelerindendi.
Öyle anlatılır ki, Hicaza atların, develerin sırtlarında gidildiği dönemlerde şakacı bir hemşerimiz, Hac görevini ifâ etmekten dönen bir dostunu, Şehre vardığının ertesi günü ziyarete gitmiş. Dostu da, adetten olduğu üzere, sağ elinin avucunu öpsün diye uzatmış.
Ama, şakacı dostu:
-Seni, dün görseydim, TEBERRÜK NİYETİNE avucunun içini öperdim ama, üzerinden bir gece geçtikten sonra, artık, teberrük yanı kalmamıştır. Bunun için de öpmem!
Demiş. Arkadaşı:
-Dün ile bugün arasında ne fark var ki?
Diye soracak olmuş. Şakacı dostu cevap vermiş:
-Senin, Hac görevini ifâ etmek için Siirt'ten ayrılman neredeyse altı ay olacak. Dün gece, muhakkak HATUNA SARILMIŞ, hasretlik gidermişsin. Kim bilir, MÜBAREKTİR niyetiyle öpeceğim avucunun içi HATUNUN NERELERİNE DOKUNMUŞ, NERELERİNİ OKŞAMIŞTIR. VALLAHİ ARTIK AVUCUNU ÖPMEM!
Demiş. Dostunun bu esprisi karşısında kahkahalarla gülen yeni hacı:
-Sen daha önce gittiğin için, anlaşılan bu işi çok iyi biliyorsun.
Diye cevap vermiş. Bizim de hemşerilerimize tavsiyemiz var. Hacdan döndüklerinin ilk gününde, dostlarınızı görürseniz, avuçlarının içini öpünüz. Ama aradan bir gece bile geçmişse, o elin bereketi artık gitmiştir. Haberiniz olsun...
MUHAMMED FATİH ARITÜRK
"BOK YER MİSİNİZ?"
Bizim SİİRT'ÇE LİSANIMIZDA (Bozma Arapça) yeşil soğanın erkeğine BOKAT denilir. Kürtçe'de ise doğrudan doğruya BOK derler. İşte, bu anekdotumuz da bununla ilgilidir.
Yıllar önce, Siirt'in bir köyüne görevli giden jandarma müfrezesine köyün muhtarı yemek vermiş. Müfrezenin komutanı durumunda olan Uzman Çavuş, yemek sırasında Muhtara:
-Yeşil soğanınız yok mu?
Diye soracak olmuş. Muhtar cevap vermiş:
-Komutan Bey, yeşil soğan yok ama BOK VAR. Bizim boklarımız çok hoştur. Yeşil soğandan da daha hoştur, getireyim.
Demiş. BOKATIN ne olduğunu bilmeyen Uzman çavuş hiddetlenmiş:
-Muhtar, sana bu sözler yakışıyor mu? Biz senin sofrana zorla oturmadık. Sen, zorla davet edip oturttun. Şimdi bu "BOK YER MİSİNİZ" de neyin nesi!
Diye çıkışmış. Muhtar hemen gidip bir bağ BOKAT getirmiş ve uzatmalı çavuşa cevap vermiş:
-Komutan Bey, bizim buralarda ha bunun adına "BOK" diyoruz. İnanmıyorsan, istediğin köye git, istediğin köylüye sor!
Diye karşılık vermiş.
Muhtarın söylediklerine inanmak durumunda kalan uzatmalı çavuş, muhtarın uzattığı BOKATLARDAN birini alıp yedikten sonra çok hoşuna gitmiş olacak ki:
-Senin bahsettiğin bok, bu boksa, biz boku seve-seve yeriz!
Cevabını vermiş...
Derbederin Notu: Bu köye gitmek lazım..
"BİLEZİKLER, NE GÜNE DURUYOR!"
Siirtli genç, Dedesine VİAGRA'DAN bahsetmiş, dedesi de ilgi göstererek, kimselerden habersiz alması için gence ara-sıra para vererek bu haplardan aldırmağa başlamış. Ama, genç haplara ödediği paranın 2-3 misli para alarak dedesini dolandırıyormuş.
Durumdan memnun olan sadece Dede değilmiş. Gencin babaannesi de, kocasının performansından oldukça memnun olmuş. Ancak, emekli maaşının belli bir kısmını hap almak için kullandıktan sonra, bütçede sorun olur düşüncesiyle Dede hap almaya ve kullanmaya ara vermiş.
Performans düşüklüğünü fark eden nine, Kocasına söylenmiş:
-Hani, o içtiğin YEŞİL HAPLAR vardı ya, sana çok iyi gelmişlerdi. Neden, yine onlardan almıyorsun?
Kocası cevap vermiş:
-O haplar çok pahalı. Emekli maaşıyla alınabilecek gibi değil!
Bunun üzerine kadın, kollarındaki bileziklerden birini çıkararak vermiş:
-Al bunu boz, o haplardan al. Böyle günümüzde işe yaramayacaksa, bu bilezikler bundan sonra neye yarayacak ki...
Demiş...
Derbederin Notu:
Nine Dede'den bile **SANSÜRLÜ-KELİME****SANSÜRLÜ-KELİME****SANSÜRLÜ-KELİME****SANSÜRLÜ-KELİME****SANSÜRLÜ-KELİME** çıktı.. bilezikleri satmak için daha erken. çok önemli vakalarda çıkabilir karşınıza..
ikinize de çok yazık be..
"MALA MINE, EL VELEYE!"
Batman ve Şırnak'ın müstakil il konumuna getirilerek Siirt'ten koparıldıkları, bunların yanında Sason, Kozluk, Beşiri ilçelerinin ve bazı beldelerle 210 köyün bu yeni illere bağlandığı sıralarda Ahmet Arıtürk, bir arkadaşıyla otobüsle bir seyahate çıkmıştı. Otobüsün önünde 1 ve 2 numaralı koltuklarda oturan iki arkadaş, Kurtalan'dan geçtikten bir süre sonra Ahmet Arıtürk elerini dizlerine vurarak bağırmış:
-MALA MINA EL VELEYE (Yazık oldu Siirt'e!)
Yanında oturan arkadaşı M. Selim Başaran, Ahmet Arıtürk'ün ellerini dizine vurarak böyle bağırmasına önce bir mâna veremeyerek sormuş:
-Hayrola, ne oldu?
Ahmet Arıtürk cevap vermiş:
-Görmedin mi trafik levhasında ne yazıyor?
-Yok, ne yazıyor?
-"BATMAN İL SINIRI!" Yani, buradan Malabadi köprüsüne kadar olan kesim, siyasi sebeplerle Siirt'ten koparıldı. Daha doğrusu çalındı. Artık, sınır levhaları bile değişti. Daha ne olsun! Yeni sınır levhasını bu ilk görüşümüzde "MALA MINE EL VELEYE!" demeyip de, ne zaman diyeceğiz!
Derbeder'in Notu: Allah (c.c.) Selim Amca'ma ve üstad Ahmed arıtürk'e daha nice uzun Ömürler nasip etsin..