Hayat 'tan Yazılar...

Hayatı seviyormuyum sevmiyormuyum bilmiyorum..? Ama yinede varım acaba isteyerekmi istemeyerekmi.istemesem ne farekederki yinede var olmak zorundayım kendim için önemi olmasada benim yaşamamla mutşu olan kalpler var ...

Benim için atan bu kalp benim için degersiz olsada o kalp atışı ile sevinen insanlar var onları üzemem..


EVET HAYAT VE YAŞAMAK acaba ne anlamlarda ve nerelerde anlamlı yada anlamsız ...İ nsanlar hayat dilimlerindeki zamanın hızla işleyişinin farkındamı sanki hiç bitmeyecekmiş gibi yaşarken bir anda biten hayatlar yaşamlar acaba ne kadar anlamlı insanlara..

Düşünmeyi çok sevmeme ragmen bazen beynimin durdugunu hissediyorum ..


by hayat

hayat o kadar farklı ki...dünya o kadar büyük ki..
biz sadece görebileceğimiz kadarını görüyoruz...öyle oyunlar oynanıyor öyle yalanlar söyleniyor ki...biz yine de dünya tertemiz kalacak masallarına inanıyoruz....ben dünyayı ne kadar güzellikle buldum ne kadarını kendime yansıtabildim ki yarınıma,geleceğime miras bırakabileyim...kaç kez son mektupları yazdım..

kaç kez hayatın bağlarını tek bir cam kesiğiyle ya da tek kurşunla bitirmeyi düşündüm..çok kez bir daha güneşin doğmaması için gözlerimi kapadım..ama yine de yorgun sabahlara parmaklarımın arasına dolaşmış birkaç umutla uyandım.bunlarla hayatımdaki sökükleri yamamaya çalıştım..ama bir baktım ki aslında hayat zaten yokmuş...her günü birbirine ekleyerek bunu zaten ben yapmışım ..ve kendi eserimi kendim yakıp yıkmak istemişim...



gelecek yalan....hepsi kandırmaca ...sadece zavallıca avuntular...uğrunda ölünecek bir şey yok...kavgaya değer bir amaç yok..tüm niyetler süslenerek bize güzel gibi gösterilmiş...gülen yüzlerdeki karanlık gözleri göremedik....bize uzanan ellerin aslında uçuruma çekebileceğini göremedik...sevdik....neyi sevdiğimizi düşünmeden sadece yüreğimizi dinledik...oysa yürek çaresizdi oysa yürek bitkindi...

tekrar kırgınlıkların kor alevlerine verdik bile bile bu kalpleri...umudumuz var dedik...umut neydi ki?daha tanımını bile yapamadığım bir şeyin hayatımı belirlemedeki kifayetsizliğini daha önceleri bilemedim..Ve bugün...daha da yorgunum....bir insanın yaşı kadar değil yaşadıkları kadar konuşması gerektiğine inanırım

Bir kalabalık içindeyim onlarmı beni sevmiyor yoksa benmi onları tartışılır üzerinde..Acaba benmi çok zorum yoksa insanlarmı,görüyorum hayatı acımasızca yaşıyorlar ve sonra beni analamdıklarını söylüyorlar..peki neye dayanarak bunu söylüyorlar benim hayatı önemseyip onların ise önemsememesimi yada hayat anlayışımozmı farklı peki nasıl olur böyle birşey hayat aynı hayat değilmi nasıl olurda onlar ayrı ben ayrı anlarım ...


yaşanmışlıklar var her daim bazı tatlı bazı acı..her başlangıca güzel die tatlı die başlarız ama sonuç elem ve keder ise neylesin bu kalp ..isyanmı eylesin yoksa sabr mı eylesin....


Her anı güzel geçirmek hayatta insanlara bende varım diyebilmek ..evet belki kolay değil insanlara bende varım ve benide aranıza alın demek ama bu yaşam zorunlulugu insana onlarıda dedirtiyor...



Ufacık bir su damlası olmak isterdim katre misali acep o damlanın yere düşüş ufkunu yakalayabilirmiydim...aslında bizim için su damlasından başka anlam ifade etmeyen ama bütün güzellikleri içinde taşıyan bir su damlası ...


Bir su damlası olmak isterdim iyiyi güzelleştirmek ,kötüyü arındırmak için kötü olmasa daha iyi ya olmuyor malesef...

Bir su damlası olmak isterdim.......

hayat.

eger yaşamak yorgunluksa o yorgunluk tatlıdır..ama yorgunluksa yaşamak o zaman hayatı bir daha ölçüp tartmalı...


hayat...

Bazen bir su damlası olup gözlerinden akmak isterdim , niemi sana gözyaşın kadar yakın olmak için ...Seni deliler gibi sevdiğimi söylemek isterdim niemi seni ömrümce doya doya yaşamak için..Seni derin bir nefes gibi içime çekmek isterdim niemi içinde yaşamak için

Ama bu istemeler in topraga işlemiyor ..Hiçte işlemeyecek...Su damlası misali dudagında süzülüp içine aksam keşke....

Hep keşkelerimiz oldu ,ama benım en güzel keşkem sensin şimdi sevdiğim...her keşke sende başlıyor şu sıralar ..beni mutlu eden keşkeler..

gecenin bu saati keyfim yerindeydi.
bu yazılarına kendimi öyle bir kaptırım okumuşum ki!
o büyük kalabalığın içinde bir tek duygu kişi benmişim gibi.

emeğe saygı.

paylaşımın için teşekkür ediyorum.

hayatı öyle güzel anlatmışsın ki hayat
ellerin ve yüreğine sağlık
tebrik ederim hayat :41:

Hani bazenleri vardır ya insanın her daim hayatının bir köşesinde yer eden ..Farkında olarak yada olmayarak bir şekilde hep bazen kelimesini sarfederiz..

Bazen sıkılıyorum,bazen alıp başımı gitmek istiyorum,bazen her şey benim olsun istiyorum,bazen hep benle ol diyorum,bazen artık bitti yokum diyorum,bazen hayatı yaşamayı çok seviyorum diyorum,ve bazen artık yeter diyorum...


O kadar çokki benim bu aciz aklıma gelenler bunlar..ama en güzel bazenim şuki bazen senli hayallere dalmak istiyorum vede hiç o hayalden dışarı çıkmamak ve beni en çok ne sevindiriyor biliyormusun bazen deyipte başladıgım cümle senle bütünleşip gerçege dönüşüyor...

Bazen sana sarılsam diyorum,bazen hep yanında olsam ,bazende günlerce durup gözlerine baksam diyorum...ama ne var biliyormusun sevdiğim bu bazenlerim benım gerçek bazenlerim yanında olmak istiyorum ama olamıyorum ama sanki her daim senle gibiyim.. bazenlerle geçiştirmek istiyorum ama sen hep benlesin zatan yanında olmasamda o yüzden bazenim bazenkikten çıkıyor..


İnsan hiç sevdiğine ben seni sensizde sevebilirim diyebilirmi sanırım diyebilir çünkü sevdiğini sevmek için ona ihtiyacı yokki onu onsuzda sevebilirsin ama onla olan kadar mükemmel olurmu tartışılır...ama sevdıgının gözlerine bakıp seni seviyorum demek bir başka güzel..


Bazen haykıra haykıra senı çok ama çok seviyorum demek istiyorum ...bazen oluyor bazende olmuyor ..


kah bazenlerle kah keşkelerle kah gerçeklerle..ama en önemlisi senle olan bazenleri çok seviyorum...

sevgi kalplerde ve gönüllerde yaşanır
insanın sevdiği yanında olmassa bile karşısındakinin onu sevdiğini bilmesi bile yeter.
sevgi bir ağaca benzer ne kadar iyi bakarsan ağaca sana o kadar meyve verir.
verdiği sevgi meyvesiyle hem sen sevgiye doyarsın hemde çevreni sevgiye doyurursun.

HAYAT Çetele tutmak degildir. Seni kaç kisinin aradigi, kiminle çiktigin, çikiyor oldugun veya çikacagin yada sevgilisiz kaldigin demek de degildir. Kimi öptügün, hangi sporu yaptigin veya kimlerin seni sevdigi de degildir. Hayat ayakkabilarin, saçin, derinin rengi degidir. Nerede yasadigin veya hangi okula gittigin de degildir. Aslinda hayat, notlar, para, giysiler, girmeyi basardigin yada basaramadigin okullar da degildir. Hayat: Kimi sevdigin ve kimi incittigindir. Kendin için neler hissettigindir. Güven, mutluluk ve sevkattir. Arkadaslarina destek olmak ve nefretin yerine sevgiyi koymaktir. Hayat kiskançligi yenmek, önemsemeyi ögrenmek ve güven gelistirmektir. Ne dedigin ve ne demek istedigindir. Insanlarin sahip olduklarini degil, kendilerini oldugu gibi görmektir. Herseyden önemlisi, hayati, baskalarinin hayatini olumlu yönde etkilemek için kullanmayi seçmektir. Iste hayat bu seçimden ibarettir!

oy oyy hayat bacim gerçekten yüregine emeğine saglık,öncelikle yüreginde hiç ama hiç sevgi yumagı eksilmesin diyorum ve sonra da paylaşımınada az katkıda bulunmak için bazı şeyleri bende döktürmek istedim.
ama öncelikle "hayat herşeye rağmen yaşamaya değer" diyenlerdenim ve sonra ;
Hayat varlıklardaki canlılıktır.Allah'ın sıfatlarından biride Hay'dır.Yani
varlıklara hayat veren.Hay isminin tecellilerine mazhar varlıklarda canlı varlıklardır.
Nasıl ki Güneş'in ışığı parlak cisimlerde yansır.Onları parlatır.Allah'ın
Hay sıfatıda baz varlıklarda tecelli(aks) eder,o varlıklar canlı olur.
Canlı varlıklar üç sınıftır.İnsanlar,hayvanlar,bitkiler.Bir elektrik lambasına elektrik gelirse.lamba parlar,giderse lamba söner.İşte hayatta böyledir.Hayatı veren hayatı aldımı,gören göz görmez,işiten kulak işitmez,tık tık çalışan kalp çalışmaz olur...Ondandır ölen insanların arkasından,inna lillah ve inna ileyhi raciun deriz.Bu ayettir.Ondan geldik,tekrar O na dönüyoruz demektir.

sen neymisdin be abim ya :61:
Güven, mutluluk ve sevkattir. Arkadaslarina destek olmak ve nefretin yerine sevgiyi koymaktir. Hayat kiskançligi yenmek, önemsemeyi ögrenmek ve güven gelistirmektir. Ne dedigin ve ne demek istedigindir. Insanlarin sahip olduklarini degil, kendilerini oldugu gibi görmektir. Herseyden önemlisi, hayati, baskalarinin hayatini olumlu yönde etkilemek için kullanmayi seçmektir. Iste hayat bu seçimden ibarettir!
seni yaratana kurban be abim

HAYATIN ALTIN KURALLARI

* Göğün her yerde mavi olduğunu anlamak için dünyayı dolaşman gerekmez.
* Bak, aynı zamanda da baktığını gören ol.
* Geldiğin zaman boşluk dolduran değil, gittiğin zaman yeri doldurulamayan ol.
* Her duyduğuna inanma, elindekinin hepsini harcama ve istediğin kadar uyuma.
* "Seni seviyorum" derken inanarak söyle.
* "Özür dilerim" derken karşındakinin gözünün içine bak.
* Asla başkalarının hayalleriyle dalga geçme.
* Derinden ve inançla sev.
* Kırılabilirsin belki ama başka türlü de hayatını tam yaşayamazsın.
* İnsanlar hakkında konuşulanlara inanıp onlar hakkında karar verme.
* İnsanları yargılarsan, onları sevmeye zamanın kalmaz.
* İnsanlara beklediklerinden fazlasını ver ve bu işi yaparken kibar ol.
* Yavaş konuş, ama hızlı düşün.
* Eğer biri sana cevap vermek istemediğin bir soru sorarsa gülümse ve "neden bilmek istiyorsun?" de.
* Şunu daima hatırla ki, büyük aşk veya büyük yatırım daima büyük risk taşır.
* Üç "S" yi unutma: Sevgi - herkese, Saygı - kendine, başkalarına sorumluluk - tüm hareketlerin için.
* Küçük bir tartışmanın tüm dostluğu mahvetmesine izin verme.
* Dostun olsun istiyorsan, dost ol.
* Eğer hata yaptığını fark edersen, hemen onu düzeltmeye bak, bile bile devam etme.
* Telefonda konuşurken gülümse. Karşındaki sesinden gülümseyişini duyacaktır.
* Biraz yalnız kalmaya özen göster.
* Anneni say, sev, ara.
* Yeniliklere açık ol, ama ille de değişmeye çalışma.
* Şunu bil ki, sessiz kalmak bazen de en iyi cevaptır.
* Daha fazla kitap oku, dostlarını ara, daha az TV seyret.
* Güzel, şerefli bir hayat yaşa.Yaşlanıp geri baktığında ikinci bir defa tadını çıkarırsın.
* Allaha güven
* Yuvanda sıcak bir ortam yaratmak için elinden geleni yap.
* Sevdiklerinle tartışırken, o anı önemse, geçmişi kurcalama.
* Satır aralarını da oku. Bilgilerini paylaş.
* Bilgi insanı kuşkudan, iyilik acı çekmekten, kararlılık korkudan kurtarır.
* Dünyaya iyi davran.
* Dua et. Büyük güç verir. Düşün. O da büyük güç verir.
* İşini iyi yap.
* Yılda bir defa, daha önce gitmediğin bir yere git.
* Eğer çok paran olursa, başkalarına yardım et. Paranın en zevkli tarafını kaçırma.
* Bazen istediğin bir şeyin olmaması senin için bir şanstır.
* Önce kuralları öğren, düşün, karar ver ve bazılarını boz.
* Başarının gerçek olup olmadığını anlamak için karşılığında neler verdiğine bak.
* Ders alınmış başarısızlık başarı demektir.
* Şunu bil ki, karakterin senin kaderindir.
* Sınırsızca sev, her gönülde çiçek olacağına bir gönülde buket ol.
* Kişiliğini ve kimliğini hiçbir değerle değiştirme!
*Sevgi için kollarını kapalı tutma, sonra kendinden başka tutacak şey bulamazsın.
* Sana Yapılan iyiliği mermere, kötülüğü toza yaz..
* Mutluluk, sorunsuz bir yaşam değil, onlarla başa çıkabilme yeteneği demektir.
* Gülmek için mutluluğu bekleme, sonra tebessüm bile edemezsin

[GLOW=skyblue]Yüreğinize saglık naciz yazılarıma eşlik ettiniz müteşekkirim...[/GLOW]

HAYATIN ANLAMI NEDİR?
( ) Hayat bir oyuna benzer istediğimiz kartları elde etmek elimizde değildir, ancak oynamak elimizdedir. (Terence)
( ) Hayat insana verilmemiştir, kiralanmıştır. (Syrus
( ) Hayat hayal dokuyan bir tezgahtır. (Vachel Lindsoy)
( ) Tırnağın varsa başını kaşı, kimseden kimseye vefa yok imiş. (Karacaoğlan)
( ) Hayattan korkmayın çocuklar, iyi ve doğru birşeyler yaptığınızda hayat öğle güzel ki. (Dostayovski)
( ) Dilerim bütün hayatınız boyunca yaşarsınız. (Jonathan Swit)
( ) Yaşam bir davuldur. Tokmağını kim yakalarsa gürültüsünü o çıkarır. (Anomim)
( ) Hayatımız sayısız küçük hayatlardan oluşur. (Mustafa Güngör)
( ) Tanrı fındığı verir, ancak kırmaz (ABD)
( ) Tanri insanların ona güvenmelerinden hoşlarınır, ancak dayanmalarından hoşlanmaz. (Portelev)
( ) Tanrı isenilenleri reddetmez, fakat erteleyebilir. (Anthony Robbins)
( ) İnsan yaşamak için doğmuştur, yaşamaya hazırlanmak için değil. (Boris Posternak)ü
( ) Hayat bir define avı değildir, hayatın kendisi definedir. (ABD)
( ) Hayat bir masal gibidir, ne kadar uzun olduğu değil ne kadar iyi olduğu önemlidir. (Seneca)
( ) Öküzün dünyası gözünün gördüğü kadardır. (Hollanda atasözü)
( ) Tanri daima en kuvvetli taburun yardımcısıdır. (Büyük Fredrick)
( ) Şans belkide tanrının takma adıdır. Onu imzasını atmak istemediği zaman kullanır. (Anatole France)
( ) Yaşamak, kendi kendini adam etmektir. Zeka ve bilgiyi kullanarak etinden kemiğinden kendi heykelini yapmaktır. (Goethe)
( ) Hayata kendimizden ne katıyorsak hayattan da onu alırız. (E.Hemingway)
( ) Hayat güzel birşeye başlamaktır. Yıldızların yoldaşı olmaktır, bilmektir, ümit etmektir, sevmektir, hayran olmak ve güzel işler yapmaktır. (Ernest Renan)
( ) Hayat tanrının bize sunduğu armağandır, onu değerlendirme şeklimiz ise bizim tanrıya sunduğumuz bir armağandır. (Mark Kwain)
( ) Hayatı öyle yaşa ki her an kendi elini kendin sıkabilesin. (F.C.Nilahan)
( ) Dünyaya geldikten sonra bir yandan yaşamaya bir yandan da ölmeye başlarız. (Mantaigne)
( ) Hayat merdivenlerini çıkarken insanlara iyi davranın. Çünkü inerken yine aynı insanlara rastlayacağız. (Cenap Şahabettin)
( ) Karşılığını veremeyecek birine bir iyilik yapmadıkça, mükemmel bir gün yaşamış sayılmazsın. (John Wooden)
( ) Yaşamın ilginç yanlarından birisi de en iyinin dışında birşey kabul etmeyenlere genellikle en iyiyi vermesidir. (Somerst Mougham)
( ) Hayatın gerçek amacı bilmek değil, yapabilmektir. (T.H. Hukley)
( ) Yaşam kadının zinasına benzer. İşe zevk almak için başlarsın sonuçta babasını bulamadığın bir evlat kalır elinde. (Anonim)
( ) Hayat oyununda seyirci koltuklarında oturmaya heves etme, sahneye çıkmaya çalış, hayat bir tiyatro oyununa benzer, uzunluğu değil iyi oynanıp oynanmadığı önemlidir. (Seneca)
( ) Uzun yaşamak için değil, doğru yaşamak için çalışlın. (Seneca)
( ) Bir gence gerçekten yardım etmek istiyorsanız; ona balık tutup vermeyin, ona balık tutmayı öğretin. Balık vererek bir öğün, balık tutmayı öğreterek bir ömür karnını doyurabilirsiniz. (Konfuçyus)
( )Harikulade şeyler ancak içlerindeki birşeyin koşulların üzerinde olduğuna inanma cesaretini gösterenler tarafından yaratılmıştır. (Bruce Barton)
( ) Yaşamı olduğu gibi kabul etmelisiniz. Ancak kabul edilebilir hale gelmesi içinde çaba göstermelisiniz. (Alman atasözü)
( ) Bir insana yapacağınız en büyük iyilik ona kendi sahip olduklarınız göstermek değil, onun sahip olduğu şeyleri keşfetmesini ve açığa çıkarmasını sağlamaktır. (B.Disraeli)
( ) Hayatta en büyük ve en zekice başarı nasıl başarılı olunabileceğini öğrenmektir. (?)
( ) Büyük insanlar sadece daha fazla gelişip olgunlaşmış sıradan insanlardır. (Orison Marden)
( ) Gizli kalan yetenekler killi toprağa benzer. O, ayakkabılardaki çamur olabilir, bir binadaki tuğla veya herkese ilham veren bir heykel olabilir. Sonuç onun nasıl kullanıldığına bağlıdır. (W. Pompen)
( ) Benim görüşüm yanlışlık ihtimali olan bir doğrudur. Benim gibi düşünmeyenin görüşü doğruluk ihtimali olan bir yanlıştır. (Ali Bulaç)
( ) Büyük insanlar olmasa hiçbir büyük iş başarılamaz. İnsanlarda ancak karar verirlerse büyük olabilirler. (De Goulle)
( ) Yaşam bir pabuç gibidir, eğer ayağına uyduramazsan bütün ömrün ahh! off! çekmekle geçer. (Anomin)
Düşün! Konuş! Dinle! Semineri / MÜMİN SEKMAN

HAYATIN EN GÜZEL YANLARI

Mail almak.
Sıcak bir duş.
Özel bir bakış.
Manzaralı bir yolda araba kullanmak.
Radyoda en sevdiğiniz kişinin şarkısının çalması.
Yatağınıza uzanıp yağmurun sesini dinlemek.
Satın almak istediğiniz kazağın %50 indirime girdiğini görmek.
Uzaktaki bir arkadaşınızla telefonda konuşmak.
Köpük banyosu.
Aşık olmak.
Güzel bir sohbet.
Kumsal.
Yüz kaslarınız ağrıyana dek gülmek.
Geçen kış giydiğiniz montun cebinden on milyon çıkması.
Kendinize gülmek.
Gece yarısı saatlerce telefonda konuşmak.
Su fıskiyelerinin arasında koşmak.
İlk ve tek aşk.
Hakkınızda güzel sözler söylendiğine kulak misafiri olmak.
Uyanıp daha uyuyacak birkaç saatiniz olduğunu fark etmek.
Yeni arkadaşlar edinmek.
Eski arkadaşlarınızla zaman geçirmek.
Yavru bir köpekle oynamak.
Oda arkadaşınızla gece yarısı sohbetleri.
Güzel düşler.
Arkadaşlarınızla araba yolculuğu yapmak.
Sevdiğinizle yorgana sarılıp iyi bir film seyretmek.
Çok güzel bir filme gitmek.
Çikolatalı kurabiye yapmak.
Sevdiğin insana sıkıca sarılmak.
İstediği armağanı açan kişinin yüzündeki ifadeyi görmek.
Günesin doğuşunu seyretmek.

Hayatınızda böyle biri var mı?

Sizi sizin kadar tanıyan biri; sizi düşünen, düşünmeyi öğrenmiş, sakin, uslu, efendi, oturmayı kalkmayı bilen, sevmeden edemediğiniz biri. Size sizi anlatmayı seven, sizi başkalarına anlatmayı her şeyden çok seven, sizin için çok şey yapmaya hazır biri. . .
Bazen biraz fazla konuştuğundan yakındığınız ama ne söylediğini bildiğinden hep emin olduğunuz, sizi tanıdığı kadar kendini ve hayatı da tanıyan biri. . .
Bazen düşüncesine şiddetle ihtiyaç duyduğunuz biri.
Sabahın üçünde ayıp olur mu diye endişelenmeden arayabildiğiniz ve üçüne beşine bakmadan size duymanız gerekenleri söyleyen, gecenin o karanlığında kalkıp ışığı yakan, masanın başına geçen biri.
Kaleminiz-kağıdınız, aynanız, saatiniz, kravatınız olan, bazen gölgeniz olan biri. . .
Ve bazen vicdanınız, eh bazen de uykusuz bıraktığınız için, vicdan azabınız olan biri....

Hayatınızda böyle biri var mı?

Varsa kıymetini bilin...

HAYATTAN DERS ALMALI
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir kasabada yaşayan dünyalar güzeli bir kız varmış. Bu kız öyle güzelmiş ki çok uzak şehirlerden ve ülkelerden çok zengin, çok yakışıklı, asil pek çok delikanlı onu görmeye gelirmiş. Kendisiyle evlenmek isteyen nice prensi, nice şovalyeyi reddeden güzel kız kimseleri beğenmezmiş.
Bu arada aynı kasabada yaşayan ve bu kıza aşık olan bir delikanlı da bu kızı istemiş. Ama kız onu da reddetmiş. Aradan uzun yıllar geçmiş. Bizim delikanlı kasabadan ayrılmış. Kendine başka bir hayat kurmuş ve evlenmiş, çoluk çocuğa karışmış.
Bir gün yolu bir zamanlar yaşadığı güzel, küçük kasabaya düşmüş. Orada tanıdık birine rastladığında aklına bir zamanlar orada yaşayan dünyalar güzeli kız gelmiş ve ona ne olduğunu sormuş. Yaşlı adam önünde gül bahçesi olan bir evi göstererek kızın evlendiğini söylemiş. Bizimki bir zamanlar herkesi reddetmiş olan kızın kocasını çok merak etmiş. Bir gün gizlenip kocasını evden çıkarken görmüş. Kızın kocası şişman, kel ve çirkin mi çirkin bir adammış. Kız kapıyı açınca kendini tanıtmış ve neden böyle bir adamla evlenmiş olduğunu sormuş. Kız da ona, arkasındaki gül bahçesinden en güzel gülü koparıp getirirse, cevabı vereceğini, bu arada tek şartının bahçede ilerlerken, geriye dönmemesi olduğunu söylemiş.
Adam da bunun üzerine yüzlerce gülün olduğu bahçede ilerlemeye başlamış. Birden çok güzel sarı bir gül görmüş. Tam ona doğru eğilirken biraz ilerde kocaman pembe bir gül gözüne çarpmış. Tam ona uzanırken daha ilerde muhteşem güzellikte kırmızı bir gül goncası görmüş. Tam onu koparırken ilerde.
Derken bir de bakmış ki bahçenin sonuna gelmiş ve mecburen oradaki sonuncu gülü koparıp kıza götürmüş.
Bahçenin en güzel gülünü beklerken kız bir de ne görsün yaprakları solmuş cılız bir gül. Gülmüş adama.
“Bak gördün mü”demiş, “Her zaman daha iyisini bulmak isterken ömür geçer ve sen sonunda en kötüsüne bile razı olmak zorunda kalırsın. Bu yüzden gençlik gitmeden doğru seçimler yapmayı öğrenmek gerekir.”

Abicim sana ilham geldi sanırım bu gece ... :222:

o ilham sensin hayat :1:

çok güzelr :71:

HAYAT VE KELIMELER
YasI kIrka geldigi gün, hayatInIn anlamInI bir türlü anlayamadIgInI fark eden yazIcI, "Mademki böyle olmuyor" dedi,
"Ben de baska bir yol tutarak hayatImIn anlamInI çözerim, hayatImIn ve böylece hayatIn anlamInI." Bütün görevlerinden istifa etti. Bütün dostlarIndan, ailesinden ve çocuklarIndan ayrIldI. Var olan neyi varsa hepsini sattI. Bir tek kitaplarI kaldI geriye. Yeni kitaplar satIn aldI ve yeni defterler. Bir oda tuttu kentin varoslarInda. KapIsInI kapattI kendi üzerine, simsiyah perdeleri sImsIkI örttü. Sadece bir adam, sabahlarI geliyor,gerekli ne varsa bIrakIp gidiyordu.
"Simdiye kadar bütün ögrendiklerim" dedi yazIcI, "Hayata dair, hiçbirsey anlamama yetmediler. Öyleyse onlarI unutmalIyIm.
UnutmalI ve yeniden baslamalIyIm."
Gözlerini yumdu ve bildigi ne varsa hepsini unuttu. Hiçbir sey kalmadi geriye.
KalIn bir defter çekti önüne. "HayatIn anlamI" diye yazdI bas sahifesine, altIna daha küçük harflerle ekledi: "Yani benim hayatImIn." Defteri bir tarafa itiverdi. KitaplIgIn önüne gitti bu kez. Kocaman mesin ciltli bir kitap aldI. Dünyadaki Bütün Çiçekler. Koca sahifeleri teker teker çevirdi, okudu, bitirdi. Sonra aklInda ne kaldIysa kendi defterine geçirdi. ArdIndan bir baska kitap çekti önüne: Dünyadaki Bütün Hayvanlar. Onu da okuyup aklInda kalanlarI defterine geçirdi. InsanlarIn Halleri'ni okudu, gülmeye dair, aglamaya dair, aska ve sevmeye dair ne varsa hepsini ögrendi. Gelmis geçmis bütün insanlarIn yasamlarInI okudu. Gelmis geçmis bütün ögretileri. YazIlmIs ne varsa, kitaplara geçirilmis, okudu ve kendi defterine geçirdi. Kelimeler çok hos göründü gözüne. Hepsi dedi nekadar anlamlI, hepsini içi nekadar dolu. Hepsi bana hayatI ne kadar çok kuvvetle ögretiyorlar. Gözleriyle, giderek elleriyle, kelimeleri oksamaya koyuldu. Kelebek yazdI sevgiyle, harflerini teker teker sevdi. YIldIz yazdI, hilal yazdI, dag lalesi, yazdI. Gökyüzü yazdI, "hayatIm" dedi "iste bunlar benim." YazIcI bütün kitaplarI ve ansiklopedileri bitirince sIra lügatlere geldi. Elli bin kelimelik, yüz bin kelimelik, mecazlar ve deyimlerle genisletilmis birçok kelimelik. Hepsini bastan sona ezberledi, hepsinin karsIlIgInI geçirdi defterine. "Z" hanesindeki son kelimeyi de ezberleyip defterine geçrdikten sonra, tahta karyolasIna uzandI, çizgili battaniyesinin üzerine.
Bir derin nefes aldI.
"Ne kadar zaman geçti kimbilir" dedi; ama bu kez tamam, artIk ögrenmis olmalIyIm. ben ki bütün kitablarI okudum, bütün lügatleri hatmettim. Ben ki bütün kelimeleri ezberledim, artIk hayatIn anlamInI bilmedigimi kim iddia edebilir? Degil mi ki hayatI kelimeler yapIyor, degil mi ki hayat kelimelerden çIkIyor?"
Böylece yazIcI, hayatInIn, yani bütün hayatlarIn anlamInI ögrendigine kani olarak simsiyah perdeleri açtI geriye. Parlak bir günes IsIgI dodu içeri. Gözleri acIdI, "bu da ne" diye söylendi. DIsarI çIktI. Bir kelebek kalktI kapI önündeki dag lalesinin üzerinden. "Ne hos çiçek" diye düsündü "ve ne hos bir uçus, acaba isimleri ne?" Fakat zihnini ne kadar zorladIysa da ne dag lalesini tanIyabildi, ne kelebegi. "Bunlar" dedi "mutlaka ögrendigim kelimeler arasInda yoktular."
Fakat aksama kadar yol boyunca gezinip de hiçbir seyi ama hiçbir seyi tanIyamayInca. Hele aksam olup da üzerindeki
lacivert ve sonsuz boslukta asIlI duran IsIk toplarInI hayranlIkla seyredince. Bir portakal dilimine benzeyen aydInlIgI
anlamaya çalIsInca içtenlikle. Ve hiçbirisinin ismini bilemeyince. Içi acIdI. "YazIk" dedi "kelimelerle hayat uymuyor demek birbirine. Kim bilir bunlara ad olan kelimeyi kaç kez ögrendim, kaç kez geçirdim defterime. Kim bilir kelebek bunlardan hangisidir, hangisidir dag lalesi, hangisi yIldIzdIr ve hangisi adI hilal olan?"
Gerisin gerisine odasIna döndü. Bütün kitaplarInI ve defterlerini fIrlatIp attI bir köseye. "Ben" dedi " hayatIn kelimelerden çIkarIlabilecegini zannetmistim. Oysa karsIladIklarI nesneyi bile gösteremiyorlar. Demek kelimeler hayattan çIkIyor, hayat kelimelerden degil."
Tahta karyolasIna uzandI, çizgili battaniyesini üzerine. Sonra ansIzIn yerinden kalktI, dIsarI fIrladI. KarsIsIna ilk çIkan adama, hayatInda bir tek kitap okudugu bile ümit edilemeyecek bir adama, "BayIm" dedi "Bana gösterir misiniz, kelebek bunlardan hangisidir ve hangisidir dag lalesi olan?" Adam "ha" diye kabaca cevapladI, "su gördügünüz dag lalesidir, onun üzerindeki havalanan da kelebek."
NAZAN BEKIROGLU

Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var.

Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.

Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu, diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?

Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.

Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim.

Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.

Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var. Ah onun ne olduğunu biliyorum. Sonu sana geliyor her cümlenin. Her şeyin başında içinde ve sonundasın. Bu değişmiyor. Öyle içimdesin ki. Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün.

Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

"Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum.

Neler yazmışım diye merakımdan.

Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende.

Karışık zor bir gün anlatacak hiçbir şey yok aslında ne yaptığımı nereye gittiğimi ne ben biliyorum nede başkası biliyor. Gitmek istediğim yere hemen gitmek istiyorum bunun için koşmaya çalışıyorum ama san ki bir şeyler beni engelliyor koşamıyorum yürümek de bile zorlanıyorum. Ama böyle bu yol bitmez ki bende ulaşmak istediğim yere ulaşamam, gitmek istediğim yeri göremem ki. Daha beynim dayanmıyor sonsuza kadar böyle, ulaşamayacağım yoldamı yürüyeceğim ben? Yeter artık şurada bir çeşme var biraz oturayım dinleneyim, bir yudumda su içeyim dizlerim daha tutmuyor beni. Biraz dinlendim bak ilerde bir tepe var yolun sonu o tepenin arkasında olabilir, neden olmasın evet orada yolun sonu. Hadi kalk son gücünle yürü koş az kaldı ulaşmak istediğin yer tepenin arkasında az kaldı hadi gayret beş dakika sonra bitecek bu çile, bu çıkmaz yol. Geldim evet inşallah bu tepenin arkası ulaşmak istediğim yer Allahım ne olur bakıyorum bana yardım et. O da ne burası değil karşıda bir tepe daha var. Artık halim kalmadı öyle uzanıp kaldım orada güneşte karşıda ki tepenin arkasından batıyor.

Bundan sonra nerden ve ne şekilde doğar bilmiyorum.

[GLOW=skyblue]Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

"Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum.

Neler yazmışım diye merakımdan.

Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende. [/GLOW]


çok güzel bir yazı

:62:

üşümek akşam üstleri bir bankta hayat
yüreğinin sıcaklığını yansıtmak yüzüne bir nebze
elini tutamamak belki hayat
soğuk bir gecede

nedeni var mı bu nefes almanın
durdurulabilir mi yoksa zaman
yarınlar mı üşütüyor içimizi
kurşunlar mı yoksa bizi yakan
anılara bir an dalarken insan
sonbaharı ne kadar unutabilir ki

ey aşk,
ey hayatın anlamlı yanı,ey duyguların şahı
ey kelebeklerin son durağı
ey üşümelere sebeb
ey kuşların kanat çırpışı
hadi saklama artık kanatlarını
herkes bilsin melek olduğunu
belki o zaman anlarız
hayatın hayat olduğunu...

ey aşk,
ey hayatın anlamlı yanı,ey duyguların şahı
ey kelebeklerin son durağı
ey üşümelere sebeb
ey kuşların kanat çırpışı
hadi saklama artık kanatlarını
herkes bilsin melek olduğunu
belki o zaman anlarız
hayatın hayat olduğunu...


:1: