Duygusallar Bölümü

Aşk mı feryadıma karışmıştı
ben mi feryatsız kalmıştım.
Sesinle, sessizliğin içinde,
bir esriklik oldu bende.
Biliyordum,
yüzünün çizgileri çıkmaya başladığında
ruhun güzelleşecek
ama şimdi...
Sen bütün sesimi aldın
ellerimi, belki.

Güz doğmuş akşam vakitlerinde
şehrin güzellikler içinde.
Bir sen değilsin
bu dünyada
biliyorum
ama bir seni
seviyorum.

( Akşamdan kaldığım sabahlar beni utandırlar.)

Bir sana anlattım kendimi
doğduğum ve kaçtığım şehri.
İşimi, aşımı,
annemi.

Sustun.
Seni beklediğim o sokakta
duvarın kenarındaki boşlukta
yaslandım kendime,
ağladım.
Oysa kaçarken şehrimden
söz vermiştim akllıma
bir daha ağlamam diye.

Unuttum şimdi.
kendine esir düşmüş
bir kumdan kalenin içinde
su vuruyor ayaklarıma
biri
yada
birileri
belki
sen
gelsen.

Nisan Yağmuru


kapalı çarşı dudakların, kalabalık ve renkli
susma. Dilimde kurur kelimeler

biliyorum, olmayacak bir şey sana dirilmem
çocuk aklıma uyup da yürüdüm meydanlarında
kapını çalıp kaçmaktı niyetim
bir satır başında birden karşına çıkmak,
ve düşürmek kolunun altındaki cümleleri

olmadı. Ezberimde kaldın karıştırırken gülüşlerini

yoldan çıktım, sana düşüyorum
kurtarma beni

Aklın uçurumunda sürüklenirken düşler
İnce – uzun
Yol meçhul
Yürek sırılsıklam her yağmurda
Girdap ortasında
Esir düşer ya ruh
Depreşirken zaman
Böyle paramparça olmazdım
Ellerimi tutsaydın


Bezgin kuytular kuşanmışım yokluğuna
Uykusuzluğa mahkum gece
Geceye mahkum hayat
Karanlıkta kalmazdım
Ellerimi tutsaydın


Yankısı sökülmüş dağ doruklarının
Kıvrım ırmak yangın yeri
Cehennem
Korku
Böyle deli yanmazdım
Ellerimi tutsaydın
Suskunluk takınmazdım
Ellerimi tutsaydın

[İntihar kuşanmazdım
Ellerimi tutsaydın... ]

Hangi gözlere düşer serabın
Muradına tutsak iken ben
Vuslat hayali yüreğimdeyken
Bir yanım tipi , boran , kar düşer
Bir yanım alev alev kor düşer
Dağ susar bugün
Düşler mahkum çirkiniklere
Cellatlar basar bugün
Zehir de olsan kal bende
Say ki sabahına küsmüş bir ayazdım
Ne olur gel
Sana şiir yazdım

Kimin yollarına tebessüm eder dudağın
Yollarına turab iken ben
Öyle deli dolu
Öyle apansız
Çık gel
Sana söylerim tüm türküleri
Sanadır çığlıklanan her dize
Fermanım gözlerinde
Dermanım gözlerinde
Yorgun savaş mirasıyken sokaklar
Say ki senliğimde bükülmez bir bilektim
Ne olursun gel
Yokluğunda boyun büktüm , eyvallah çektim

Kimin ufkuna takılır adın
İstanbul ' un tüm duvarlarına yazmışken ben
Banklara , ağaçlara kazımışken
Namlu öyle soğuk ki
Horoz titrek
Ellerim kadar
Bir yanım lime lime kan düşer
Bir yanıma umut düşer , tan düşer
Gel gayrı takatim ol , gücüm ol
Geçmiş hesaplar sorulsun zalimden
İnancım ol , öcüm ol
Hasretin dert , hasretin işkence yüreğimde
Gel dermanım ol , ilacım ol
Esse savursa seni bir deli rüzgar
İlk defa ağladım gel gör yar
Say ki bir deli hançerdim belde
Kanım aksın , canım çıksın gel de...

Birgün gider gül yüzlüler
Meydan namerde kalır
Kirli bir el namı siler
Meydan namerde kalır...

Dört yandan kurşun yağar
Her yolda bir çıkmaz doğar
Birgün gelir pislik boğar
Meydan namerde kalır...

Hayattır bu yaşananlar
Deli dolu geçen anlar
Donar bütün zamanlar
Meydan namerde kalır...

Aydınlanmaz sabahlar
Göğe yükselir ahlar
Sırttan vurur silahlar
Meydan namerde kalır...

Binbir türlü dert çekilir
Korkar herbir fert çekilir
"Tüh ulan" der mert çekilir
Meydan namerde kalır.....

sevgili masivacım bu güzel ve duygu dolu şiirleri bizmle paylaştığın için sana sonsuz teşekkürlerimi gönderiyorm.

Kaç cemre düşmeli yüreğime,
ısınmak için yeniden.
Unutmak için, yeşil nazarlarını,
kaç bahar geçmeli,
hasretinin üstünden...

Kaç ceylan su içmeli,
sevda sebillerinden.
Kaç güvercin uçmalı,
vuslat semalarında.
Kaç yağmur ıslatmalı tenimi,
arınmak için özleminden...

Kaç menekşe açmalı saksılarımda,
boyun bükmeden.
Kaç ilkyaz yaşamalı gönlüm,
üşümeden
Ve
kaç sene,
kaç ay,
kaç gün,
kaç saat,
geçmeli,
akan kanı dindirmek için,
yaralarımın üstünden?

Hasretinde bazen yağmur olup
Geçeceğin yollara gül tohumu ekiyorum
Sen ise ;
Ayaklarınla yüreğime bassan bile
Yüreğimin acıdığını düşünme.
Ben , her adım attığında,
Yüreğimden öptüğünü farzederim.

Hasretin çöker hüzün bulutlarıma...
Yüreğine düşen her damla,
Kurumuş güllerin yüreklerine " hayat " olur.
Ben, sana ağladıkça
Güllerin daha güzel açar,
Bilirim.
Ben, sevdana yandıkça
Baharlar hep gülüşlerinde konaklar.
Hissederim.....

Yüreğin, aldığım nefes olmuşken,
Toprağa sarılan sarmaşık gibi
Geceye uzanan ışık gibi
Hasretinde bile " sana " sarılıyorum.
Aldırmıyorum hasret yağmurlarına,
Yokluğunda bile yaşıtıyorum seni.
Sakın üzülme sen;
Ben; seni sevdikçe nefes alıyor,
Seni özledikçe yaşıyorum...

Yokluğunu Öptüm

Kelimelerim kan revan içinde.
Yüreğim yorgun, gözlerim solgun.
Notaları öksüz bir şarkı gibi
Ağlıyorum bulutların koynunda..
Ve kimseler görmesin diye,
Gözyaşlarımı kaldırımlara siliyorum..
Mürekkebimle yıkamıyorum
Hasretinin karanlık duvarlarını...

Gözlerimi kapattım geceye.
Şiirlerimi hecelerinden vurup
Toprağın beyaz sayfalarına uzanıyorum.

Bulanık sularda yıkıyorum
Kan çanağı olmuş gözlerimi.
Hasretin düşerken avuçlarıma,
Mor tonları giydiriyorum
Acıyı emen dudaklarıma.
Sessizliğe bürünmüşken sevda,
Baharlarda filizlenen taze dallardan
Darağaçları sunuyorum yüreğime.
Yokluğunu öperken dudaklarından
Pusular kuruyorum aldığım her nefese..


Oysa umuda gülümseyen bu adam
Boyun eğer miydi kanlı pusulara ?
Diz çöker miydim karakışlara ?
Ama yokluğunda
Vuslatları öper gibi,
Karanlıkları öpüyorum
Adını ezberlettiğim

Düşüme Düştün... /... Canın Acımadı Ya



ne zaman düştün sol yanıma da, vuruldum sözlerimden
benim yazım değilsin, korkarım kışım da
tenimde çıldırmış bir dilek tutuşturur iliklerimi
sen ateşsin
saat 17:28
kimbilir, şimdi neredesin

yoruldum korktuğum yangınlara yakalanmaktan
suya düştü intihar, boğuldu son bakış
kimi istesem uzaktır kıyı boyları
vedalar alnıma işlenmiş, nakış nakış

aşk! Sevdiğim ama dokunamadığım çiçek
kulaç attığım dalgalara sıkıştı haykırışım
gitmeyi öğrettiler bana, kalmak nasıldır..?
nasıldır bir göğüste endişesiz uyumak..?
yırttığım takvim yapraklarında ağlıyor çocukluğum
söylesene, nasıldır dudaklarını bir dudakta uyutmak..?

ne zaman girdin aklıma da, karıştım gecelerde
benim sevdam değilsin, korkarım sevenim de
yürekte şaha kalkmış bir arzu ıslatır dilimi
sen havasın
saat 22:16
kimbilir, şimdi hangi kuytudasın

arındım ve çözüldüm geçmişin kirli nefesinden
geceye düştü uyku, titredi acı soluk
kimi çağırdıysam, kapalıdır seslerinin yolu
üşümeler içimden akıyor, oluk oluk

tutku! Bildiğim ama gösteremediğim resim
akıttığım renklere takıldı gül yüzlü uçurtmam
susmayı öğrettiler bana, konuşmak nasıldır..?
nasıldır, bir sesin içinde bağdaş kurup dinlenmek..?
yitirdiğim öpüşlerde yanıyor sevgilerim
söylesene, nasıldır bir yüreğin içinde demlenmek..?

ne zaman geldin yanıma da, dağıldı hüznüm
kaçarım değilsin, korkarım tutanım da
sen topraksın
saat 22:39
kimbilir, şimdi hangi duygunun uykusundasın

BİRGÜN DÖNERSEN

Hani bana son kez sarılıp yumruklarını sıktığın ve gözlerini sıkıca kapattığın o ayrılık günü vardı ya sevdam,gidişini kabullenemeyip “görüşürüz” demiştim sana asla görüşmeyeceğimizi bile bile.. Dost meclislerinde ayrıldık diyemedim günlerce , aşk nasıl yaşanır onca insana öğretmiştik ,yitip giden zaman mıydı bizler miydik yoksa kocaman sevdamız mıydı anlam verememiştim çünkü.Zordaydım,dardaydım ve yenilmiştim.
Gittiğin günden sonra, beni ölmeden ölümlere uğurladığını düşündüm hatta hiç sevmediğini ama biliyor musun sana hiç kızmadım eğer kızsaydım, nefrete teslim etseydim seni de beni de,yaşananları da hafife almış olurdum.Sabır diledim hani yolda, kırmızı ışıkta durduğumuzda, tespih satan kadından ihtiyaç düşkünü diye aldığın, nazar boncuklu tespih bende kalmıştı hatırlar mısın? İşte onu çekerken sabır diledim..Yanıp tutuştukça, seni andıkça ,ve geri döneceğin günü bekledikçe ağıtlarım Ankara yağmurlarına karıştı ben ağladım Ankara ağladı... Aylar bu kısır döngüyle geçti, duygularımın omuzlarımdaki ağırlaşan yükü bedenime kaydı ve hastalandım....
Bir gün dönersen, artık iyiyim ağıtlarım tükendi..
Bir gün dönersen, yaşadıklarımız tebessümümde
Bir gün dönersen, tanıdığım en iyi insansın hala, koca adamımsın çiçek yüreksin
Bir gün dönersen, taç yapraklarım odamda.

Bir gün dönersen sevdam, yenik düştüm ayrılığa,alıştım hayallerimdeki sana
Artık
BİR GÜN DÖNME BE SEVDAAM GİT!! ve ASLA DÖNME YOLUN AÇIK OLSUN....

"Geçmiş, şimdiki ve gelecek zamanlar için"

Uğruna ölmek istediğim
Ömrümün birazını verdiğim
Göğsünde uyuyakaldığım, zoraki uyandığım
Yağmurumun sağanağı
Limansızlığım
Uzaklarındayken senin
Rengi hala gözlerimde gözlerinin.

Uyumadım hala
Unutmadım kanatlarının büyüklüğünü
Uçmak için çırpındığını görmedim
Ben sen biriktirdim, senden habersiz
Gideceğin günü hesaplayarak, gitmezsin sanarak

Bak bir film girer hayatımıza
Bir avare oğlan
Boş vermiş bir kadın girer hayatımıza
Hazların ne menem bir şey olduğunu anlatır.
Bir şiir girer
Latince bir şarkı
Bir büyücü kadın
Bir kral
Bir soytarı
Bir tiran olur akıl hocamız
Bak uyanacağız elbette
Ama uyumadım hala
Bir film girer hayatımıza
Senaryosu yarım kalmış
Bir şarkı girer, tamamlanmamış
Ve bir öykü henüz yazılmamış.


İnanılmayan tanığımsındır
Bu mavi akşamlarda.
Ve Aralık beyaz bir hüzündür yüzün.
Yüzün kasımın ortasında kalmış
Ve sıkışmış bir özlemdir.
Sadece senindir
Oynaşılan akşamlarda
Sesindir ünlemsiz, pürüzsüz.
Hayat dilimlenmiş gibidir
İnceden sızan bir sızı
Ve unutulmuş bir aşkdır.
Sayfalarda ve yıllarda kalan

Geldin.
En mahrem yerlerimi aldın.
Gizli bıraktığım ne varsa,
gözlerimden.
Aldın.
Ben kaçarken senden, kaçamazken ama.

Geldin.
Kokumu aldın
ürkekliğimi,
adamlığımı.
Aklımı aldın benden,
benim olanı bensiz bıraktın.

Hayatımı,
anılarımı aldın.

Şimdi tek kişi bile değilim.
Ölü bile değilim.
Taşım yok
toprağım yok.

Neyim senden sonra,
senden önce neydim ?

Hangi avucuna sığdırayım şimdi bu kuşu
Seni hangi sözcükle özetleyeyim
Kimin türküsünü dinlesem senin melodik sesin
Sesini hiçbir dize anlatamıyor kahretsin

Gözlerin hiçbir ayak izi barındırmamış bir dağda
Esmer açan bir çiçek
Koklanmaz, koparılmaz, dokunulmaz…

Bak yine kalemimin ayağına dolaştı harfler
Bak yine parmak uçlarında bir güvercin yine esmer
Benim saçlarım saman kâğıdı
Ve sen yine şairsin saçlarımın her telinde kaleminle

Şubat ayında bir akşamüstüydü
Böyle başlar kimi anılar
Tarihsiz kaldı seninle geçen yıllar
Gene aklımdasın
Dikdörtgen bir balkon
İstasyona dönük yüzüm
Usum trenlerle kardeş

Bankta tek başına oturuyor
Bir adam
Yanında bavulu
Seninde olmuştur diyorum içimden
Solgun yüzlü bir sevgilin
Vardır bir fotoğrafın
Sözgelimi bir sahilde
Seni ıslatıp duran dalgalara karşı

Hemen rayların dibinde
Siyah ceketli bir kadın
Elleri ceketinin ceplerinde
Belkide hiç olmamıştır elleri
Gitmeyi koymuş belli içine

Biraz cesaret eyyyyyyyy tanrım!
Birazcık cesaret
Alıp başımı gidecek kadar
Akılsız,eşyasız,bedensiz...
Kendimi alıp gidecek kadar.