sevdiğiniz kişiyi ailenize tercih eder misiniz ??
Çok kötü bir durum, eğer aileniz sevdiğiniz kişiyi istemezse
Peki siz bu tür bir durum da sevdiğiniz kişiyi mi seçersiniz yoksa aileinizi mi ???
Printable View
sevdiğiniz kişiyi ailenize tercih eder misiniz ??
Çok kötü bir durum, eğer aileniz sevdiğiniz kişiyi istemezse
Peki siz bu tür bir durum da sevdiğiniz kişiyi mi seçersiniz yoksa aileinizi mi ???
Ben ikisinide bırakmam Ailemii İkna etme savaşına girerdim taaki kazana kadar
her durumda olur olmaz bişey degil...bazı konularıda kaybedersin...ve susarsınnAlıntı:
ORiJiNAL YAZARI : XorTe_KuRDa_56
Ben ikisinide bırakmam Ailemii İkna etme savaşına girerdim taaki kazana kadar
Şuan Bı kız esviyorum 7 yıl oluıyor birlikterliğimiz ne ailem onu nede onun ailesi beni kabul ediyordu aynen bu konu gibi gerçek oldu Ama biz savaştık ailelerimizle Ne ettiyseler dönmedik sözümüzden ne ben ne de o Ve Allah'a Binlerce şükürler olsun Şuan Nişanlandık :):):) Darısı yapamayanların başınaAlıntı:
ORiJiNAL YAZARI : ette_056
her durumda olur olmaz bişey degil...bazı konularıda kaybedersin...ve susarsınnAlıntı:
ORiJiNAL YAZARI : XorTe_KuRDa_56
Ben ikisinide bırakmam Ailemii İkna etme savaşına girerdim taaki kazana kadar
Alıntı:
ORiJiNAL YAZARI : XorTe_KuRDa_56
Şuan Bı kız esviyorum 7 yıl oluıyor birlikterliğimiz ne ailem onu nede onun ailesi beni kabul ediyordu aynen bu konu gibi gerçek oldu Ama biz savaştık ailelerimizle Ne ettiyseler dönmedik sözümüzden ne ben ne de o Ve Allah'a Binlerce şükürler olsun Şuan Nişanlandık :):):) Darısı yapamayanların başınaAlıntı:
ORiJiNAL YAZARI : ette_056
her durumda olur olmaz bişey degil...bazı konularıda kaybedersin...ve susarsınnAlıntı:
ORiJiNAL YAZARI : XorTe_KuRDa_56
Ben ikisinide bırakmam Ailemii İkna etme savaşına girerdim taaki kazana kadar
neden bundan benim veya bizim haberim yok!!!
Allah mesut etsin ve Allah evliliği de çocuk sahibide yapmayı nasip eylesin.
Seninkisi leyla mecnun misali.
bir sorun var ama ailemi asla reddedemem ama ben o kişiyyle berabereliğimi geçircem ailem deil ailemide ikna etmeye çalışırdım ama ben seviyorsam onlarda kararıma saygılı olması lazım sağolsun hep saygı duyuyor annem annemden gizli birşeyim olmamıştır bu zamana kadar :212:
Aşkım için ailemi bi kenara itemem.İlle de ailem diyorum.Çünkü sevgilim olmadan önce ailem vardı. :143:
hiç aşık olmadıgım için bilemiyorum şu sağımızda solumuzda dolaşan kızlar için değil ailemi ailemden birinin tırnagını bile değişmem
Ne sevdğim inasnı kaybetmek isterim ne de ailemi illada birini tercih etmem gerekiyorsa ailem önce gelir.. :269:
tabiiki de ailemi tercih ederim.sevdiğim insannı kabul etmiyorlarsa nedenlerini açıklamalarını ister ve aradaki problemleri konuşarak çzömeye çalışırım.ailemden vazgeçemediğim gibi sevdiğimden de vazgeçemem.(eğer sevgisinden eminsem)
ailemi ikna etmek için elimden gelen tüm çabayı sarfederim.hala da olmuosa nasip değilmiş derim.
aile derim baska bisi demem çünkü aile olmassa benim için hiç bisi yok bence
Kesinlikle ailem derdim.Bu olayı yasadım ve ailemi setim.Hiçte pişman değilim.Yanımda olan ailemdi o değil ! Bi başkası içinde ailemi üzmezdim
BANA GÖRE buna verilecek tek bir cevap warAlıntı:
ORiJiNAL YAZARI : DeRBeDeR
sevdiğiniz kişiyi ailenize tercih eder misiniz ??
Çok kötü bir durum, eğer aileniz sevdiğiniz kişiyi istemezse
Peki siz bu tür bir durum da sevdiğiniz kişiyi mi seçersiniz yoksa aileinizi mi ???
tabiki AİLE ama seçeceğin kişide çok önemli onunlada bir AİLE kuracan...
bu sebepten AİLE :D çok karmaşık oldu kusura bakma :D
Hayatta insanın seçebileceği tek akrabası eşidir.bunada ailenin karışmasına musade edermisin ?? Bence en güzeli ki, aileler kabul etmiyorsa ikna etmeye çalışacaksın olmassa yapacağın bişi yok tutup kolundan çekersin sende kendi hayatını kurarsın.Peki bişi soracam size ? Hepinizin sevgilisi vardır muhakkak demi !! iş konuşmaya gelince seni herşyden ,herkesten çok seviyorum demesini bildiğimiz halde sadece sözde kalıyor.Ben sevdiğim için herşeyi göze alırım.Gerçek sevginin böyle olması lazım
aileme tercih etmem ama onuda bırakmam.
derbeder guzel bır konuya degınmıssınn ben sewdıgım kısı ılk once aılme gore bakarımm we onlara layık olan bırını secerımm ınsallah ole bır sorun yasamam :(
ikisinide bırakmam..cünkü biri ailem canımın bir yarısı diğeri sevdiğim oda diğer yarısı.......ailem nasılsa ikna olacaktır....
ya walla ben hiçbirinide bırakmam ama zor olursa ben ailemi annemi babamı seçerim ben onun gibi 10 sevgili bulurum ama annem babam ailem gibilerini nasıl bulcam.
tabiki ailem...... (yalnıs anlasılmasın esimi cok seviyorum bu arada olabilecek en ust limitle degerlidir) oyle bir tercih olacaksa esimde ailesini secsin ..bence
Benim için öncelikle ailem gelir ama sevdiğim kişiyide aile kabul ettiririm diye düşünüyorum.Kabul ettiremeyeceğim birini seçmem zaten
terketmenın derecesıne baglı...olabılırde olcup tartmak lazım. karsıdakı degıyorsa olur
dediğin gibi karşıdaki değiyosa olabilir bence...
Komşu kadın çıkınca, adam sinirle nefes boşalttı:
- Off... Şaşıyorum böylelerine... Yola çıkacağımızı bildiği halde kalkmak bilmiyor! Allah muhafaza, en büyük korkum, istenmediğim yerde bulunmaktır!
Karısı da katıldı:
- Hele şükür gitti! Neyse...
- Aslında... Bana kalırsa bu seyahate hiç gidesim yok hatun. Ama sen maşallah yerinde duramıyorsun. Eteklerin zil çalıyor.
Yüzünde yılların imzaladığı çizgileri ve yavaş yavaş bükülen beliyle orta yaşın biraz üzerindeki kadıncağız, dudaklarına yayılan tebessümü saklamaya çalışarak:
- Hadi hadi, sen benden daha çok seviniyorsun, dedi.
- Ben oğlumu göreceğim için seviniyorum, sen yeni gelinini.
- Gelini nereden tanıyorum ki özlemiş olayım?
- Neyse neyse, Mevlüt gelir şimdi... Hazır mısın çıkmaya?
- Ben hazırım, sen hâlâ gömlekle oturuyorsun.
Kapı zili çalınca adam ceketini giydi, paltosunu koluna attı, bavula uzandı.
Mevlüt, onları tren istasyonuna götürecek olan minibüsün sahibi olan komşularıydı.
İstanbul’a gidiyorlardı.
***
Karı-koca, tren garının yüksek tavanlı, soğuk beton salonundaki ahşap bankta yan yana oturuyorlardı.
- Ne kadar sürer yol?
- Bir güne ancak gideriz, on iki saat filan.
- Dedim sana, otobüsle gitseydik yedi sekiz saat sonra oradaydık. Paraya mı acıdın bilmem ki...
Adam kaşlarını çatarak karısına döndü, “Kes sesini” der gibi baktı. Kadın, onun bu yalancı öfkesine inat, biraz daha sokuldu kocasına...
Bir önceki konuşma hiç yapılmamış gibi, sevgiyle eşine şöyle dedi kadın:
- Sen de yaşlandığını hissediyor musun adamcığım?
Gürbüz Bey, derin bir iç çekti, farklı konuştu:
- Yoo, oğlum evlendi diye yaşlanmış mı oluyorum?
Bağdagül Hanım, kendi cümlelerine ağlamaya başladı:
- Çocuk yapmaktan korkmuştuk uzun süre... Oğlumuz doğunca, böyle bir mutluluk için niye geç kaldık diye pişman olduk sonra... Zeynelimiz’e olan sevgimiz azalmasın diye ikinci bir çocuk yapmadık...
- Yahu niye ağlıyorsun şimdi, bunda ağlayacak ne var?
Bağdagül Hanım siyah ve büyük çantasının içinden mendil ararken, Gürbüz Bey, eli paltosunun cebinde, bu kez dirseği ile karısının karnına vurdu:
- İnsanlar geliyor, sakin ol.
***
Gürbüz Bey emekli öğretmendi. Karısı kendi köylüsü, uzaktan akrabası, ev hanımıydı.
Evliliklerinin yirmi altıncı yılındaydılar.
Çok düşkün oldukları tek çocukları Zeynel, sınıf öğretmenliğini bitirmiş, İstanbul’da mesleğinin ikinci yılını yaşıyordu.
Ve oğulları, onlara, hayatlarının en büyük sürprizini yaptı bir gün; telefonda, “Şey anne, ben evlendim” diyerek...
Zeynel, anne ve babasının biraz ileri yaşlarında dünyaya geldiği için, sanki aradaki yaş farkı, mesafe farkını da getirmiş, gönül dünyasını hiç açmamıştı onlara...
Flörtünün ve müstakbel kayınvalidesinin de baskısıyla pat diye evlenivermişti.
Şimdi anne ve babası, bekâr olarak İstanbul’a gönderdikleri oğullarının “evlenmiş halini” görmeye gidiyorlardı.
~~~
Bağdagül Hanım’ın içi içine sığmıyordu, Haydarpaşa Garı’nın beton parkelerinde oğlunun arar gözlerle treni taradığını görünce eliyle işaret etti:
- Hah, orada Zeynel!
Gürbüz Bey, eşinin kolundan tutup yüzünü kendisine çevirdi:
- Bak, bir kez daha söylüyorum hatun, oğlana sitem etmek yok! Niye bizden habersiz evlendin diye dırdır yok. Hele gelinimize... Asla!
Anne, yol boyunca tekrarlanan bu tembihten bıkkınlığını göstermek için suratını asarak, “Tamam tamam” dedi.
***
Zeynel, babasının ve annesinin elini öptükten ve bir iki alışıldık laf etikten sonra, ezik bir şekilde ortaya konuştu:
- Takside konuşamayız. Şöyle bir durum var... Bizim hanım biraz titizlik yapıyor da... Onların şeyleri böyleymiş...
Baba, laf kalabalığından şüphelendi:
- Ne demeye çalışıyorsun oğlum?
Oğlan, bir haftadır zihninde evirip çevirdiği cümleyi bir ateş topu gibi döktü:
- Otelde kalacakmışsınız...
Arkadaşlar Bir İnsan için Bizim En Değerli VArlıklarımıza Yapılan Bu Hareket Karşısında Yorumlarınız Nelerdir??
sevdiği insan kabul etmezse o kişi benim için biter çünkü ailem sayesinde buralara kadar gelmişsem ve o kişi bunu kabul etmezse kapı açık
ben hiç düşümeden direk ailem derim, zaten başka türlüde olmaz huzursuz bir yasamı kımse istemez.
hebun allahına kurban super yorum yapmıssın kız mı kaldı hepsı kadın zaten hhhıııhhhhhhh